Billy J. Kramer with The Dakotas - The Best of the EMI Years (1991)

Billy J. Kramer & The Dakotas behoorde tot de merseybeat, de Liverpoolse stroming waarvan the Beatles de vaandeldragers zijn. Zoals vele bands in de jaren '60 brak ook deze door met een Beatles-nummer nl. Do You Want to Know a Secret dat hier wat zoeter klinkt. Deze band heeft overigens meer Lennon/McCartney-nummers opgenomen zoals Bad to Me, I'll Keep You Satisfied en I'll Be on My Way.
Het instrumentale The Cruel Sea vind ik hun topper.

Op You tube staat een live opname van een NME poll contest.
Daar klinkt het allemaal veel vlotter, vooral het nummer They Remind Me of You.

YouTube - Billy J. Kramer & The Dakotas (NME-1964)

Het is moeilijk een oordeel over de kwaliteit van deze muziek te geven, omdat, het 46 jaar geleden is.


Toch, steeds als ik het hoor, dan gebeurt er wat met mij.
Zelfs met The Merseybeats heb ik dat, nou die waren toch niet zo goed, volgens mijn oudste broer.

Ik heb al die NME pol contests opgeslagen, en draai ik het wel eens af op de grootbeeld tv. SBJ, s, G & Pacemakers, alles.
Als iedereen naar bed is..met een koptelefoon. Want ja, niemand begrijpt toch nog wat van die live filmpjes. Wat dat betekende, toen voor ons, die Parlophone singletjes. .

Ik hoor ze nog vaak op Big L ( Radio London ) middengolf 1395 khz, en dan ook nog op een buizenradio, ja zo een freak ben ik.

In 1963 kwam het commerciële succes voor heel veel Engelse beatgroepen. Niet alleen The Beatles, maar ook Gerry & the Pacemakers en Billy J.Kramer with the Dakotas verschenen op hoge posities in de Engelse hitparade. Alle drie kwamen ze uit Liverpool, al waren The Dakotas (die Billy J.Kramer begeleidden) dan weer afkomstig uit Manchester.

Billy J.Kramer scoorde een aantal grote hits met o.a. Beatles-composities, zoals Do You Want To Know a Secret, From a Window en het erg mooie Bad To Me. Andere hits waren Little Children en het ook van Dionne Warwick bekende Trains and Boats and Planes (geschreven door Burt Bacharach en Hal David), en dat was dan gelijk hun laatste hit. Leuk om die nummers nog eens terug te horen op de radio, maar bij beluistering van dit cd-album is het me net iets te veel van het goede.

De interessantste nummers vind ik op dit album Sneakin' Around, I'll Be Doggone en Neon City die een wat steviger geluid laten horen. The Dakotas (ik weet overigens niet uit mijn hoofd of ze Kramer op alle nummers begeleidden of dat het beperkt bleef tot optredens) waren heel competent en hebben zonder Billy een paar aardige instrumentale singles op hun naam staan, waarvan The Cruel Sea een substantiële hit werd - en die is het aanhoren meer dan waard.