Eligh & Jo Wilkinson - On Sacred Ground (2009)

Moeder en zoon maken samen een album.
En dat is helemaal niet zo vanzelfsprekend aangezien dit 2 totaal vershillende genre's zijn. Toch besloten Jo Wilkinson en Eli (artiestennaam Eligh) een jaar geleden te starten aan een bijzonder project. Een mix van Hip-Hop en Folk muziek.
Ze krijgen daarbij hulp van The Grouch, Pigeon John en Slug.
Niet de minste namen uit het wereldje.

Ik ben benieuwd!!!

Dit is momenteel de plaat waar ik het meest naar uit kijk.

Bijzondere samenwerking. Ik ben benieuwd.

hiphop/folk, dat ik dat nog mag meemaken

'By and By'
Nog weinig folk te horen. De stem van Jo is ook vervormd, beetje jammer.

Op zich best lekker nummer. Ik ben we benieuwd naar de rest, want voor een beetje hiphop/folk ben ik altijd wel te porren

Inderdaad jammer dat de stem van Jo vervorm is, want verder vind ik het wel een leuk nummer. Aardige productie (lekker rustig, maar toch genoeg verschillende geluiden, met name de strijkers vind ik goed). Er wordt ook goed op het nummer gerapt, echt apart is het niet en daar had ik wel op gehoopt.

Net even het nummer Safe beluisterd (nog geen tijd gehad voor het gehele album) en ook dit klinkt helemaal niet verkeerd. Prima rustige/electronische productie. Oprechte raps en Slug blinkt voor mij echt uit. Helaas wordt het refrein met een vervormde stem gezongen door Jo Wilkinson; jammer want dit is toch echt een flink minpunt.

Het nummer 'By and By' die ook op het laatste verzamelalbum van Living Legends staat, is ook met een stemvervormer. Hopelijk klinkt niet alles zo.

Ben ook wel benieuwd na dit eigenlijk, Slug komt trouwens echt heel erg vet

Ik vond dit album persoonlijk helemaal niks. De mc is best ok maar die zabgeres is niet mijn kop thee en is dus ook te irritant aanwezig....Het concept is leuk maar dan hadden de genres dichter bij elkaar moeten liggen denk ik...

Ik ben toch een stuk positiever, vind dit een erg fijn album. Gelukkig gebruikt Jo Wilkinson maar twee keer de stemvervormer (die ik overigens niet eens zo heel slecht vind). Op veel nummers is Jo alleen te horen en ze kan gewoon erg goed zingen. Heeft een warme en zeer liefdevolle stem. Eligh doet het erg goed als producer en weet een fijne rust te scheppen. De bijdrages met rap vind ik ook sterk, het is een combinatie die zeker wel kan en helemaal niet zo heel ver uitelkaar ligt. Safe is nu denk ik toch mijn favoriet (wat een raps ). Een zeer ruime voldoende voor On Sacred Ground.

haha zijn we het een keer niet eens R&P

Het zou ook wel heel eng worden als wij het altijd met elkaar eens zijn .

Hahaa eens

Ben hem nu aan het luisteren, en denk wel dat ik dit best tof kan vinden, ik houd wel van Folk en van Hip-Hop natuurlijk, Ik vind de rappers van Living Legends vaak wel dope, alleen het niveau vind ik niet constant.

Safe heb ik trouwens ondertussen echt kapot geluisterd, met de name de verse van slug is echt genieten

On Sacred Ground is op voorhand al een bijzonder album. Dat moeder (Jo Wilkinson) en zoon (Eligh) de handen ineen slaan is al een vreemde gewaarwording, en daar komt ook nog eens bij dat beide artiesten in een geheel ander genre actief zijn. Jo Wilkinson is sinds jaar en dag een gerespecteerd folk/country-zangeres, Eligh is als rapper en producer van hiphoptracks haar tegenpool. Reden genoeg om On Sacred Ground onder de loep te nemen.

Is het mogelijk om de juiste balans te vinden tussen twee tegenover elkaar staande muziekstijlen? Al snel blijkt dat deze vraag volmondig met ja beantwoord kan worden. Eligh, die het grootste deel van de producties op zich neemt (negen van de elf nummers), biedt een sterke onderlaag voor de doorleefde stem van Jo Wilkinson. Met heel wat live-instrumenten, of samples hiervan (onder andere gitaar, viool en piano) zorgt hij voor een rustige en hartelijke sfeer. Jo Wilkinson voegt op haar beurt de nodige emotie toe en krijgt het voor elkaar de luisteraar vanaf minuut één te boeien; haar zang is intens en voelt vertrouwd aan. Het folkgehalte zal voor de liefhebber van pure hiphop even wennen zijn, maar voor de luisteraar die verder kijkt zal het een zeer fijne ontdekking zijn.

Toch komt ook de hiphopliefhebber aan zijn trekken. Zo rapt Eligh op een aantal nummers en daarnaast zijn er bijdrages van The Grouch, Pigeon John en Slug. By and By is de eerste hiphoptrack van de plaat. De productie is aangrijpend, mede door de dramatische strijkers, de raps van Eligh en The Grouch zijn prima verzorgd en beide rappen in een hoog tempo (hetgeen hun kenmerk is). Lyricaal laat Eligh zien wat hij in huis heeft: “Take my first step off the ledge, then use my flow to alternate//My wingspan flaps inside my head to take my fans through altered states//Take you to that place of peace, where you won’t be scared to face that beast.” Minpunt is dit keer wel de zang van Jo: haar stem is vervormd, waardoor ze als een robot klinkt en niet meer oprecht overkomt. Later op het album zal ze de stemvervormer (helaas) nog eenmaal gebruiken. Dit is dan ook meteen het dieptepunt van het verder uitstekende album.

De chemie tussen moeder en zoon is voortreffelijk, beide stralen warmte en liefde naar elkaar uit. Safe geeft dit misschien wel het beste weer: Eligh gaat terug naar het verleden en rapt op een vredig en bemoedigende manier over Jo’s moeilijke periode (toen Eligh geboren moest worden stond ze doodsangsten uit voor haar toenmalige man). De productie sluit prima aan bij de emotie van het nummer; rustige en langdurige lage klanken, gemengd met het rustgevende geluid van een drumcomputer.

On Sacred Ground is een verrijking voor het genre hiphop; moeder en zoon maken op een welgemeende manier muziek. De combinatie folk/hiphop lijkt op het eerste gezicht een wat vreemde combinatie te zijn, maar op dit album klinkt het allemaal zeer vertrouwd. Jo’s fraaie stem past namelijk prima op de rustige producties van Eligh, het levert innige muziek op. Daarnaast zijn de raps zeker van toegevoegde waarde en zorgen zelfs voor slagroom op de taart. Jammer is wel dat de stemvervormer er tot twee keer toe bij komt kijken maar voor deze ene keer is het ze vergeven. On Sacred Ground is voor de liefhebber van muziek (hiphop in het bijzonder) die zijn/haar smaak wil verbreden een uitstekend album.

Bron: www.hiphopleeft.nl

HHL 4 en hier 3,5?

Lijkt me wel een leuk album trouwens, misschien eens uitproberen.

Klopt, ik moet het hier nog verhogen .

.Klinkt heel prima zo op het eerste gehoor. Heel erg prima zelfs .
Klasse opgeduikeld R&P. Thanks .

Ga dit eens checken. Kon Folkpunk ook vaak wel waarderen dus folkrap miscchien ook wel.

Ik vind het echt jammer dat Eligh bijdrage op de mic zo beperkt is, want zijn moeder kan niet zingen. Die vibrato stem is vreselijk.
Het country nummer 'The Prayer' vind ik niet om aan te horen. En het verhaaltje op het eind zit ik ook niet te wachten.

De nummers met (gast) mc's komen het beste uit de verf. Met name 'Starchild' en 'Safe'.

Na 2 x luisteren vind ik het geen slecht album. Wel had er wat meer rap en wat minder zang op gemogen. Safe is wel echt een dik nummer.

Een album waarbij ik de hele tijd verwacht dat ie snel in zal kakken, maar die nog verrassend lang een heel prima niveau vasthoud . Ik heb itt Osiris helemaal geen moeite met Jo's stem en kan zodoende ook de pure folktracks prima aanhoren. Leuk plaatje.

Echt jammer dat het album weinig aandacht krijgt, terwijl het toch een zeer interessante samenwerking is. Ook het gemiddelde vind ik aan de lage kant, maar na 4 stemmen zegt dat nog niet zo veel. Voor mij is het enige minpunt dat Jo Wilkinson soms een stemvervormer gebruikt. Het was nog wat puurder geweest als dit niet het geval was, een nummer als Safe had mij dan nog meer geraakt dan dat het nu al doet.

Hopelijk gaan mensen dit album alsnog beluisteren.

Op zich wel een mooi album, alleen had ik meer hip hop verwacht.
Dus ik moet ook echt wel in de stemming zijn om dit album te kunnen luisteren maar dan geniet ik er ook zeker van.
Mooiste nummer wat er op staat is Safe en dat is grotendeels aan Slug te danken die een geweldige verse dropped, en de beat natuurlijk.
Ik begin met een 3,5

Nog eens geluisterd maar vind het toch wat minder dan dat ik het 3 jaar geleden vond. Wel dope dat hij een album met zijn moeder maakt maar ik hoor liever Elighs laatste 2 albums.