Wim Mertens - Epic That Never Was (1994)

Een live plaat van Wim Mertens , opgenomen in in theater San Luiz, Lissabon Portugal. Enkel Wim Mertens op piano en zang. Er staan 4 nummers op die nog niet waren uitgegeven, nummer 3, 4, 6 en 8. Verder een aantal overbekende nummers, maar zeker geen 'best of'.
De improviserende wijze van spelen blijft prachtig. Mooie neoklassieke klanken, een prachtig opgebouwde live set. Het enige waar ik aan moet wennen is de zang van Wim Mertens. Een hoge, soms wat schelle stem. Ik ken Wim Mertens vooral uit de begintijd van zijn carriere in de jaren 80, toen hij nog niet zong. Pas later ontdekte ik dat dit toch op een gegeven moment een belangrijk onderdeel van zijn muziek is geworden. Het is niet storend, enkel het is wat apart.
Ik heb Wim Mertens leren kennen tegelijk met Philip Glass, zag toen ook overeenkomsten. Maar Wim Mertens is toch wel een wat andere kant opgegaan. Neo klassiek, soms dicht tegen Einaudi-achtig aan, maar blijft toch echt wel aan de goede kant van de streep. Ook op dit album, het heeft geen echte rauwe randjes, maar ook niet te zoetgevooisd. Een heerlijk album wat later op de avond na een intensieve dag. Even tot rust komen en je mee laten voeren in het muzikale landschap van deze zeer productieve Belg.