Mal Waldron Quintet - Hard Talk (1974)

Toch wel zéér goed ook deze! Manfred Schoof is een enorme aanwinst voor het quintet en ook de ritmesectie met de alomtegenwoordige Isla Eckinger staat zijn mannetje. Hoogtepunt is voor mij 'Hooray for Herbie'. Het nummer wordt zachtaardig geopend, waarna Waldron als een percussionist zijn donkere akkoorden aanslaat. Magnifiek hoe dit canvas tot leven komt dankzij zijn hamerende linkerhand! Het mooie is ook dat Lacy hier met zijn sopraan het lage spectrum kiest in de melodie in plaats van scherpe/ hoge lijnen te blazen. De geluidskwaliteit mag dan niet overal volgens de huidige standaarden zijn (Lacy zit soms wat verdoken), de muzikaliteit spat ervan af. Het publiek en AllMusic is dat duidelijk ook niet ontgaan.

Ga toch een halfje naar beneden. Vooral Schoof weet het als blazer op hoog niveau te houden want Lacy is niet echt 'in form' vind ik. Hij zit soms echt in een andere wereld/ toonaard te blazen wanneer hij improviseert, waardoor het totaal niet past in het geheel en zelfs wat irriteert . Hoewel ik hem als muzikant hoog heb zitten in mijn lijsten komt hij hier eerder naar voren als de stoorzender van het gezelschap. Het kan verkeren!