Joe Hisaishi - Brother (2000)

Hisaishi's werk is heerlijk rustig, met jazz en prachtige tracks.De film daarentegen schijnt (nog niet gezien) een bijzonder hard portret te zijn van een stel Yakuza leden en een verhaal daarom heen.Dat contrast van hard geweld tegen mooie,rustige composities zal als een emotionele meetrektocht werken in de film.Tevens kan je zeggen dat de componist deze stoere figuren nu afschildert als een stelletje watjes.Typische relaxe jazz tracks komen voorbij, een combinatie van prachtige klanken van het orkest met drums.Meest uitspringend is de opkomst van de funky geluiden in ''One Year Later'', met Latijnse invloeden ala Dave Grusin.Toch speelt ook een andere track een voelbaar belangrijke rol; ''Wipe Out'', met opzwepende violen. Sfeervol, rustig, emotioneel genietbaar. 4.5 sterren

Sfeervol is het zeker, het main theme piano riedelte is bijzonder aanstekelijk in eenvoud en jazzy kracht maar deze score is te weinig afwisselend. Het is mooie rustige stemmingsmuziek , maar ook niet meer dan dat en te lang uitgesponnen.

Het gebrek aan variatie en te lang uitgesponnen is veel gehoorde kritiek bij Hisaishi. Weleens andere gehoord? Hij heeft namelijk ook gevarieerde scores gecomponeerd.