Elektronische Maschine zou je min of meer het Nederlandse antwoord kunnen noemen op een band als Kraftwerk. De band bestaat uit Richard de Boer, Jos Visser, Wilco Oome en Jaap van Woerkom allen op electronica. Daarnaast is Richard de Boer verantwoordelijk voor de vocalen.
Zoals ik al eerder schreef zou je Elektronische Maschine de Nederlandse Kraftwerk kunnen noemen, zei het dat hun muziek meer de dance kant uitgaat en er minder ruimte is voor humor. Niet dat dat erg is overigens. Het album begint met een dance versie van The Key to Compute. Na een Japaans aandoende stem volgt een beat die me in een disco doet belanden. Om me heen dansende mensen en af en toe lijkt of de Paus voorbij komt, later is er nog een stem van een dame te horen wat de humoristische sfeer versterkt. Behoorlijk spannend is het begin van Vitalo 2001, wat later groeit het uit tot een muziekje wat doet denken aan iets uit de sportschool. Even een klein stukje wat aan Tangerine Dream doet denken en dan opnieuw de sportschool in.
Met een dame die me vertelt dat een telfoonnummer is veranderd begint Economy hierna is een beat te horen die me doet denken of ik op de beurs ben beland. Stress alom, komen die aandelen wel in de goede handen en hoe verlopen de koersen? Na die stress is het tijd voor voetjes van de vloer. Dancefloor is een relaxte compositie waar het rustig op dansen is, met een knipoog naar de disco. Met het geluid of een kraan lekt begint Let's Feel the Groove en een man die vertelt dat ik de groove moet voelen. Echt lekker op gang komen doet het niet, voor mijn gevoel hang ik wat doelloos rond in een foute discotheek. Ja ieder zijn meug denk ik dan maar.
Het begin van Summer Electronics is spacy te noemen door zo'n vreemde stem uit de vocoder. Wat volgt is een ontspannen stuk muziek. Gevoelsmatig heb ik het idee of ik over een strand loop en iedereen heeft het wel naar zijn zin. Erg prettig dus en geheel passend bij de titel. Jammer is wel dat het ineens afgelopen is. Met speelse klanken begint Trance Metal, even lijkt het saai te worden, maar door de prettige beat doet het me aan vrijheid denken. Alles mag niets hoeft.
Ja, en dan is daar al veel te snel de normale versie van The Key to Compute, waarmee een vrolijk album met electronische muziek ten einde komt. Prettige muziek waar je niet te zwaar aan moet tillen. Wel heb ik het idee dat je dit album niet te vaak moet draaien, maar dat het wel leuk is om in de cd-speler te doen als je in een gekke bui bent of voor op een feestje. Daarnaast is de productie prima in orde van dit vrolijke album van Nederlandsche bodem.