The The - 45 RPM (2002)

Ik heb hier nog een bonus-cd met 12-inches bij. Die is niet zo geweldig als de singles zelf, maar wel aardig.

Toch wel een kleine schande dat de versie van Uncertain smile die op dit album staat niet de onovertroffen versie met de pianosolo van Jools Holland is.

Helemaal mee eens. Daarom heb ik Soul Mining ook maar apart in bezit. Juist Jools Holland's pianosolo tilt het prachtige Uncertain Smile naar een nog hoger niveau. Helaas dus niet op deze best of.

Andere goede The The-nummers die op 45 Rpm staan, zijn 'This is the Day' (ook van Soul Mining) en 'Infected'. The The's eerdere werk spreekt mij meer aan.

Geen schande (nou ja misschien ook wel), eigenlijk gewoon heel raar. Heb zelf ook wel een voorkeur voor de eerste twee albums, maar Dusk en Mind Bomb zijn ook niet te versmaden. Niet met Jools Holland op piano maar wel met Johnny Marr op gitaar.

Ik beluister deze band voor het eerst.... moet ik toegeven; "Modernismen" het is mijn sterkte niet echt.... Een oudere vriend is méér mee met nieuwe bandjes; Hij bracht weer het één en ander voor me mee.
Ik heb het naar de i-tunes geript, en ontdek het nu, nu afwachten of ik het ook nog wat vind, dat is niet altijd het geval.... Ik kom er zeker op terug.

Zoals zovele jonge bands, tja.... kan ik hier niet echt reuze-enthousiast over gaan doen. Sommige liedjes spreken me aan, vooral de meer melodieuze dan, de rest vind ik soms op het vervelende af; Middelmatig plaatje van duidelijk middelmatig bandje.

Een band die al sinds eind jaren zeventig bestaat kan je toch niet meteen een 'jonge band' gaan noemen? (al blijft dat natuurlijk relatief)

Zoals Arno al schreef maakt Matt Johnson al vanaf de eind jaren 70 muziek. Maar kennelijk is dat jong voor iemand die alleen albums van voor 1978 in zijn top 10 heeft staan. Ik heb het idee dat jij alleen maar reageert om het reageren, want ik zie overal opmerkingen van je maar zelden iets zinnigs. Je laatste opmerking is al helemaal een schande.

Een vriend van me heeft wat albums van The The. Deze copieerde ik, en kijk, ik ben er echt niet enthousiast over, mag toch, dacht ik??

Ik vind nu eenmaal dat er ontzettend bloedarmoede heerst in wat tegenwoordig nog voor rockmuziek moet doorgaan, ach, mijn smaak is uiteraard al te veel naar jazz opgeschoven, dat zal er ook wel voor een stuk mee te maken hebben, ik heb echt nog héél weinig met jonge bandjes, ik zoek, maar ik hoor nog echt weinig dat bij mij een "wauw" gevoel oproept;
Onlangs Kings of Leon uitgeprobeerd, en krèk hetzelfde, ik haal schouders op en denk "pfft", waar is de tijd dat de jonge The Who mij van mijn sokken blies met ECHT nieuwe geluiden.... Dus ja, het zal echt wel met leeftijd te maken hebben, ik denk het.

Vandaag beluisterd deze geremasterde versie, prachtig prachtig.
Van dit album ga ik de komende dagen lekker genieten, ik heb weliswaar veel van zijn afzonderlijke platen, maar dit album heeft enkele verrassende uitvoeringen & een goed geluid.
Tevens prefereer ook ik de uitvoering van Uncertain Smile op zijn debuutplaat Soul Mining boven deze ( korte ) uitvoering.
Klein minpuntje.

Bijzonder mooie verzamelaar, vooral tekstueel erg sterk.
This Is The Day weet me al vanaf 1983 te raken:

All your friends and family think that you"re lucky.
But the side that they never see is when you left alone
with the memories
That holds your life together like glue.

Pas geleden een hele goede vriend verloren en bij Love Is Stronger Than Death moest ik toch een paar keer slikken.

Vanavond weer eens herbeluisterd en dat was me weer een waar genoegen.
Alleen, de Soul Mining uitvoering van This Is The Day vind ik veel beter dan deze uitvoering.
Voor straf een halfje eraf.

Toch wel goede verzamelaar van een man die zowel tekstueel als muzikaal voor enkele van de beste albums uit de jaren tachtig en negentig verantwoordelijk was.Mijn favorieten,het uitstekende Heartland,Perfect en Sweet bird of truth (alhoewel ik de langere versie prefereer).Allemaal mede vanwege de prachtige teksten.Slow train to dawn had er van mij ook op gemogen en de verhalen over de versies van This is the day en Uncertain smile zijn bekend (minder dan op de originele albums),jammer maar er blijft genoeg moois over.

Prima verzamelaar natuurlijk maar ik verkies de tegelijkertijd uitgebrachte box London Town 1983-1993 met alle albums uit die periode plus een bonusdisc met het fantastische In the Am welke maar liefst 25 minuten duurt! Volgens mij staat dit nummer nu nergens op de site vrees ik.

Uitstekende verzamelaar vooral voor wie de single versies niet kent van Uncertain Smile en Perfect ook als die anders / minder klinken dan de latere album versies. Ook staan er dus twee niet eerder uitgebrachte nummers Pilar Box Red en Deep Down Truth op, vooral PBR is zeer de moeite waard. De 12" versies op de 2e schijf zijn ook zeldzaam en hebben gelukkig de tand des tijds goed doorstaan.

De artwork voor dit album is ook prachtig, misschien wel de mooiste van alle verzamelaars die ik ken.

Toch maar een halfje erbij.....superieure pop die nog niets van zijn glans verloren heeft.Wel jammer dat we de laatste jaren niet al te veel meer (op wat obscure filmscores na) van Mat Johnson horen.