Kitchens of Distinction - Love Is Hell (1989)

Het zoveelste Britpop bandje, maar niettemin zeer genietbaar. Ik heb ze een keer live gezien (januari 1990), niet lang na het verschijnen van deze plaat. Pas geleden eindelijk het T-shirt weggegooid, dat ik bij dat concert had gekocht.

Dit had niets met Britpop te maken, buiten dat deze band uit Engeland kwam.
Dit was tijdens het shoegazers tijdperk met een link naar New Wave.

inderdaad,
een van die bands die samen met my bloody valentine de overgang maakte van wave en dreampop naar shoegaze.
want dat is shoegaze in feite, een kruising tussen wave en dreampop.
je hoort er duidelijk sporen van jesus&mary chain's psychocandy en cocteau twins in terug.

Fijn dat iemand dit op waarde weet te schatten. Echt een juweeltje dit album.

ik heb de lp hiervan heel goedkoop op de kop getikt starsailor.
ik moet zeggen dat het wel al mijn verwachtingen heeft overtroffen.
een juweeltje, precies.
nu ben ik ook wel nieuwsgierig naar die albums van ze uit de jaren 90.
als deze sound daar door wordt gezet dan ben ik er zeker voor in.

De gemiddelde cijfers hier per album geven goed weer wat de kwaliteit is, behalve vreemd genoeg van Love is Hell. Die hoort natuurlijk ver boven de rest te staan.
De magie van de eerste vind je, m.i., nooit meer terug, maar het zijn 3 albums die keurig overeind blijven staan.

goed om te weten.
bedankt voor de info starsailor.

het enige nummer dat ik naast deze plaat van ze ken is ''smiling'' van ''the death of cool''.
dat vond ik altijd een mooi dromerig en vrolijk liedje,
en dat trekt me wel aan om eens een keer ''the death of cool'' te gaan kopen.

soms vind ik het stemgeluid van de zanger een beetje overeenkomen met morrisey van the smiths.
maar niet iedereen zal dat idee hebben.

Death of Cool is de minste, dus als je iets wilt kopen zou ik eerst een van die andere 2 nemen.

Morrissey haal ik er niet uit

zulk advies ga ik natuurlijk niet negeren.
dan probeer ik maar de opvolger hiervan ipv death of cool.

Zeer sterk album van KOD.
Twee muziekstijlen die ik waardeer(new wave en shoegaze) op een album.
Met name Prize en Hammer zijn voor mij de prijsnummers hier.
Eerste mindere nummer is eigenlijk de laatste bonus track.

Jammer dat dit album niet echt is doorgebroken op MuMe.

Mooi debuutalbum van de Kitchens, vooral het nummer The 3rd Time We Opened the Capsule is van grote klasse en verdient het om eeuwig in de Indie Hall Of Fame te worden geplaatst. Mooie balans in dynamiek tussen harde en zachte passages en vooral als de band er in knalt is het genieten geblazen. Zeer fraai gitaarwerk van Julian Swales (brede uitgesponnen gitaarpartijen) gedragen door een prima ritme sectie. De opvolgers Strange Free World en Death Of Cool zijn ook erg goed.