Manuel Göttsching - Concert for Murnau (2005)
mijn stem
3 stemmen
Duitsland
Score / Electronic
Label: MG.ART
-
Ouvertüre (2:01)
-
The Party (9:53)
-
Auf Zur Jagd (5:21)
-
Der Abend (4:28)
-
Die Biechte (3:04)
-
Double or Quits (2:10)
-
High Noon (8:47)
-
Accused (3:04)
-
Saint and Sinner (9:48)
-
Demaskierung (3:39)
-
Leitmotiv (2:17)
-
Zirkus (0:37)
0
geplaatst: 23 januari 2009, 22:04 uur
Dit is erg bijzondere muziek die Manuel Göttsching schreef bij de stomme film Schloss Vogelöd (The Haunted Castle) onder regie van F.W. Murnau. Deze film beleefde haar oorspronkelijke première in 1921. De muziek die te horen is op dit album staat behoorlijk los van het werk wat ik van Göttschning gewend ben.
Op dit album is Göttsching te vinden achter de electronische muziekinstrumenten. Hij wordt daarbij terzijde gestaan door Jozef Ziga op Viool, George Dudea op viool, Christian Bussman op Cello, Jens Köhli op horn en Margje Imandt op Horn. Deze muzikanten worden gedirigeerd door Marc Niemann.
En dan de muziek die is niet in één hokje is te vangen. Op vele plaatsen moet ik denken aan een moderne vorm van Barok. In gedachte zie ik dan ook Bach in de weer met hedendaagse muziekstructuren. Het doet zeker niet aan Göttsching denken zoals ik hem ken van Ashra of Ash Ra Tempel. Op vele plaatsen heeft de muziek wel iets treurigs. Het roept bij mij een beeld op van dat de regen met bakken uit de lucht valt en je eigenlijk naar buiten wilt. Op andere plaatsen heeft de muziek wel iets opbeurends, maar het is vooral de melancholie die de boventoon voert.
Na de 55.09 minuten heb ik dan ook de neiging om weer op start te drukken, want de film die dit bij mij in het hoofd oproept is wel heel bijzonder en de sfeer is erg aangrijpend. De hoogste tijd, voor mij althans, om de achter de film te gaan. Tot die tijd, hopen op veel regen en dan heerlijk van dit album genieten.
Op dit album is Göttsching te vinden achter de electronische muziekinstrumenten. Hij wordt daarbij terzijde gestaan door Jozef Ziga op Viool, George Dudea op viool, Christian Bussman op Cello, Jens Köhli op horn en Margje Imandt op Horn. Deze muzikanten worden gedirigeerd door Marc Niemann.
En dan de muziek die is niet in één hokje is te vangen. Op vele plaatsen moet ik denken aan een moderne vorm van Barok. In gedachte zie ik dan ook Bach in de weer met hedendaagse muziekstructuren. Het doet zeker niet aan Göttsching denken zoals ik hem ken van Ashra of Ash Ra Tempel. Op vele plaatsen heeft de muziek wel iets treurigs. Het roept bij mij een beeld op van dat de regen met bakken uit de lucht valt en je eigenlijk naar buiten wilt. Op andere plaatsen heeft de muziek wel iets opbeurends, maar het is vooral de melancholie die de boventoon voert.
Na de 55.09 minuten heb ik dan ook de neiging om weer op start te drukken, want de film die dit bij mij in het hoofd oproept is wel heel bijzonder en de sfeer is erg aangrijpend. De hoogste tijd, voor mij althans, om de achter de film te gaan. Tot die tijd, hopen op veel regen en dan heerlijk van dit album genieten.
* denotes required fields.
* denotes required fields.