Slam - Year Zero (2004)

Weer eens een dance-act die mij wel aanspreekt. Electronica met een funky inslag. En vooruit: toch ook wel weer jaren '80 invloeden (Prince, Mantronix, Yazoo, Tom Tom Club).
Voor liefhebbers van bands als Leftfield en Underworld denk ik een zeer interessant album. Na een paar draaibeurten ga ik hem ook steeds beter vinden, voorlopig nog even 3,5 *.

Een van de betere albums van deze formatie uit Glasgow. Waar ze tegenwoordig meer minimal techno-achtige platen uitbrengen, horen we op dit album een ijzersterke mix van tech house, electro, techno en mooie gastvocalen. Opener This World met Tyrone Palmer op zang is wat mij betreft meteen de sterkste track van het album. De combinatie van zijn mooie stemgeluid met precies de goede elektronische sound er onder leveren me iedere keer weer kippenvel op. Andere fijne tracks zijn Kill the Pain, Bright Lights Fading - het stemgeluid van Billie Ray Martin gaat nooit vervelen - en afsluiter Human waarin een ouderwets technogeluid ten gehore wordt gebracht.

Voor mij is dit een klassieker die wat mij betreft thuis hoort in het rijtje van Leftism, Beaucoup Fish en Night Works: een 4,5 dus!

Weer een degelijk album van Slam met een indrukwekkende gastenlijst. Veel 80's invloeden uit hiphop en Detroit techno inderdaad. Toch ook wel wat zwakker broeders die het geheel omlaag trekken.

Maar toch enkele zeer sterke nummers. Zeker Lie to me, Fast lane en Bright lights fading zijn geweldig sterke nummers.