Darkcore 7 (2004)

Deze reeks startte toen het hele darkcore gebeuren kwam opzetten. Jammer genoeg uitgebracht door MOH, dus de kwaliteit was beperkt, en zelfs het hele concept darkcore nogal dubieus. Het enige wat deze CDs meerwaarde gaf waren de mixCDs, waar plots wel gerenomeerde DJs hun kunnen toonden.

Op de eerste CD staat redelijk wat bagger, die niet al te veel met de betere darkcore te maken heeft. Ritchie Gambino, Meagashira, D-Ranged, Bouncemaster, Drokz (bleurgh) ... het zal allemaal wel. Allemaal zeer matige tracks die hun plaats niet op deze CD verdienen. Daarnaast zijn de Noisekick en Noizefucker tracks veeleer terror/speedcore oriented, zodat ook de toevoeging van deze nummers in vraag kan gesteld worden. Al moet ik zeggen, vooral die twee Noizefucker tracks konden best een lach bij me losweken. "Moduleindustrial" is lekker noizy, terwijl "Don't Come Any Closer" een loopje neemt met het hele grindcore gebeuren. Komische tracks. Wat er overblijft is Prowler met "No Turning Back". Ook helemaal geen darkcore nummer, maar wel een zeer leuk plaatje. Zo'n lekkere doordreuner, met een stevige bass, simpele maar snelle, piepende en aanstekelijke melodie en aardig voice sampletje. Jammer van de domme onderbreking halverwege. Enzyme X weet met "Dissonant Poetry" de eerste echte deftige track af te leveren. Lekker beuken in typische Enzyme stijl. Beste track van deze CD is echte "Machine Slavery" van The Outside Agency. Een oude favoriet van mij, en ze leveren hier weer een extreem lekkere track af. Zeer gedistorte (bijna bassloze) intro die pas twee minuten later openbreekt met een geweldige stomper van een bassdrum. Heerlijk industrieel schrale klanken en een lekkere melodie maken van dit nummer een echte topper.

De tweede CD is gereserveerd voor Radium, die er dan ook duchtig van gebruik maakt om z'n eigen plaatjes te promoten. Op zich een beetje egoistisch misschien, maar 't is heel wat beter dan het meeste werk op CD 1 . Grootste verdienste is waarschijnlijk dat ook de kutplaatjes (Scott Brown ft Neophyte ) best interessant en Radium klinken. Steeds doorknallende bassen, met veel variatie in alles behalve het bassritme. Het begin van de mix bevat nogal wat Dutchcore tracks, maar al snel komt het eerste lekkere stuk met drie Radium track na elkaar. Vooral "Noise Band" weet stevig ass te kicken. Prachtige partytrack en Radium op z'n best. Lekker snelle, coole melodie en die typische kicks weer. Jammer dat vooral "Attack" dit lekkere stuk komt verstoren, want daarna gaat het lekker door met hetvolgende trio Radium tracks. Langzaam shift de muziekkeuze naar Rebelscum (Speed Freak, Hellfish) en Deathchant werk (Hellfish, Micron). Vanaf hier wordt de mix dan ook een stukje sterker, met knallers als "Bring On The Hurricane Pain", de Micron tracks en "Renegade Drum". Al bij al een sterke mix die enkel in het begin enkele mindere momenten kent, maar gezien de tracks ook daar sterk uit de hoek komt.

Ik hou het bij 3.5* voor deze verzamelaar. De mix is best 4.5* waard, de eerste CD 3*, en dan rond ik bij zo'n verzamelaar toch liever af naar beneden.

jammer dat ik hier ooit van gehouden heb dit is geen muziek... geef me dan maar een goed stukje klassiek