Jewel - This Way (2001)

Wat een geweldig album is dit! Het is zeer gevarieerd, Jewel laat hier goed zien dat ze veel met haar stem kan (Love Me, Just Leave Me Alone, Serve The Ego, I Won't Walk Away). Elk nummer heeft zijn eigen sfeer en is verschillend dan de rest. Ook op dit album zijn weer sterke teksten aanwezig.

Er worden meer instrumenten/effecten gebruikt dan op haar vorige albums (Pieces Of You, Spirit) en dat is zeer aangenaam naar mijn mening (ookal hou ik vooral van gitaar en stem alleen).

5*

Inderdaad een uitstekend album, veel minder soft dan de voorgangers. Met recht pop/rock. Een album dat niet snel verveelt en voor mij ook niet minder mooi is geworden na verloop van tijd

4 sterren blijven staan

Omhoog naar 4,5

Woorden schieten te kort om uit te drukken hoe ongelooflijk mooi dit bijzonder gevarieerde album is. Jewel bedekt me met een hele warme deken waar ik nooit meer onderuit wil kruipen. Ik maak een hele diepe buiging voor deze dame!

Zo nu en dan pak je een oudere cd om weer eens lekker helemaal op je gemak op de koptelefoon te beluisteren. Zoals nu bij This Way van Jewel. Altijd een prima album gevonden (4.5*). Dat dit album maar door zo weinigen voorzien is van een waardering is voor mij een beetje een raadsel. Dit is veruit het beste wat Jewel gemaakt heeft. Afwisseling is troef op dit album. Van ballads, countryachtige songs naar stevige maatschappij kritische nummers, gevoelige nummers waar je kippenvel van krijgt om tenslotte te eindigen met 2 pracht "live nummers". Dit album "needs listeners". Dit is de enige platinum cd van haar. Ik weet Jewel is altijd een beetje grillig geweest in haar zoektocht naar haar "haar" stijl. Tegenwoordig is ze uiteindelijk in de countyhoek beland. Dit album is echter een pur sang popcd. Met een lijst muzikanten, die haar begeleiden op een manier, waar je versteld staat. Met de opener Standing Still zet zij gelijk de toon voor het daarna komende. Het kritische Jesus Loves You is tekstueel beresterk. Nummer 3 is een heerlijk stevig nummer waar de elektrische gitaren prima tot hun recht komen. Bij Break Me krijgt iedere man, met een beetje gevoel in zijn donder, rillingen. Zo mooi, zo gevoelig, wow! De volgende 3 nummers behoeven geen uitleg. Gewoon luisteren naar de prachtige teksten en instrumentale virtuositeit op dit album. Voor This Way, Cleveland en I Won't Walk Away geldt eigenlijk hetzelfde. Moeilijk als er eigenlijk geen slechte nummers op staan. Love Me And Just Leave Me Alone schudt de boel nog even op met een geweldig ritme en gierende gitaren. Wat een power! Dan komt imo. mijn favoriet (Welcome to) The New Wild West, waar zij het leven bezingt in de USA met tekstueel bijna profetische voorspellingen. Ten tijde vlak voor 9/11 en de andere ellende die het het land nu ondergaat, was dit album nog nét niet uit. The New Wild West, goed onthouden, mensen en ga dit nummer gelijk maar ergens opzoeken ergens op internet. Prachtig! Tenslotte eindigt de cd met 2 mooie, rustige acoustische "live" nummers. Twee snoepjes om wat bij te komen van al het vorige. Mensen, mede-MuMe'ers ga deze gauw luisteren. Ik had echt niet zo'n, voor mijn doen zo'n lang stuk geschreven als dit album zomaar een goed album was. Het is een briljant!

Vandaag weer eens herbeluisterd, maar het album weet me niet echt te raken, haar stem doet mij op sommige momenten denken aan Sheryl Crow.

De beste Jewel plaat die ik van deze dame in de kast heb staan.
Klinkt allemaal een stuk vlotter en afwisselender dan de 2 voorgangers.