Ian Hunter - You're Never Alone with a Schizophrenic (1979)

prachtige plaat van ian hunter , zijn tijd vooruit met vooral 'bastard' dat fantastisch is , en ook 'ships' is een mooie ballad
maar wie steeekt er alle cd 's van ian hunter in deze music meter aub

Voor mij is het zijn beste solo plaat, zowel als zanger als ook als songwriter.

Prachtig ook Mick Ronson's guitarren werk. Mick Ronson heeft dit album ook geproduceerd.

ja, mick ronson is een figuur die zeer gemist wordt bij alle rockers, en zijn persoonlijke toch van al begin bij bowie , ziggy stardust zal nooit geevenaard worden , maar ja de man is al een tijdje dood , rip , hij heeft toch een grote greep gehad op de rock

Zeer sterke plaat!!
Die lekkere glamrock met groove and blues influences blijft nog altijd het best passen bij Hunter!

lyricaal en muzikaal een wat zwakke beginner maar het zet direct de sfeer, en het is een meeslepend nummer.

Hoogtepunten zijn het emotionele ship, het filisofische life after death (een song die de titel draagt van het live-meesterwerk van Iron Maiden kan niet slecht zijn hé), en het briljante the outsider.

Na Short Back 'N' Sides te hebben ontdekken (dankzij de heer De Meester) was het dringend nodig deze te ontdekken. Nummers als Wild East, Ships, Standin' in My Light en The Outsiders zijn verbazingwekkende sterke nummers. Het is heel moeilijk welke van de 2 platen het beste is.

Nogal lullig dat zo weinig mensen deze Hunter kennen. Wat liep er mis? Lijkt me een ware schande.

Als dit Glamrock is, dan was T.Rex nogal van een laag niveau eerlijk gezegt zijnde.

Zuivere GlamRock is het natuurlijk niet, maar wel kan het daarin gecategoriseerd worden.
Voor de echte hokjesgeesten bestaat er namelijk de mogelijkheid om zelfs Glam Rock onder te verdelen ...
Zo heb je
* Experimental Glam Rock (David Bowie,...)
* Hard Glam (Queen: debut t.e.m. A Night At The Opera).
* Classic Glam (T Rex, Mott The Hoople)
en deze Ian Hunter die valt onder Adult Orïented Glam, wat inhoud; een meer volwassenere, diepere Glam stijl. Met mooie, emotionele, soms snelle nummers waar het Glam aspect nog altijd te horen valt

Waw, wat een mooie uitleg

Dank
Nu kan het natuurlijk ook zijn dat dit sarcastisch bedoelt was. Zoja:
Toch mercie

Neen, zeker niet sarcatisch, eerder origineel

De beste van Hunter wat mij betreft! Hij wordt op dit album bijgestaan door de halve E Street band van Springsteen. Samen met meestergitarist Ronson zorgen ze voor een solide rockbasis waarop Hunter heerlijk tekeer gaat. Eigenlijk geen slecht nummer op dit album te vinden.

Het debuut mag je ook niet missen. Eveneens Short Back 'n' Sides.

DOEN!!!!

Oké ga ik achteraan! Ik zag net trouwens ook dat er nog helemaal niet is gestemt op het Hunter/Ronson album Yui orta. Onbegrijpelijk vind ik, aangezien ik die tot de beste reken!!

Beetje vreemde titel als je erover nadenkt maar wel een beest van een plaat. Als fan van die vent wellicht een beetje bevooroordeeld. Vergeet ook niet zijn laatste vier albums met de Rantband te beluisteren en let daarbij op de teksten want hij heeft veel zinnigs te vertellen.

Ja, mooie plaat, kant 2 heb ik destijds grijs gedraaid.

Kant 2 is idd. een stuk beter.No fillers,only killers.

The Outsider. Wat een nummer, wat een kracht en emotie. Hunter op z'n best!!!

In november ga ik dan eindelijk meneer Hunter een keer live zien! Hopelijk speelt hij een hoop nummers van dit album.