Miranda Lee Richards - Light of X (2009)

Tik Tak Tik Tak Tik Tak Tik Tak Tik Tak Tik Tak Tik Tak Tik Tak Tik Tak Tik Tak Tik Tak Tik Tak Tik Tak Tik Tak Tik Tak Tik Tak Tik Tak Tik Tak Tik Tak Tik Tak Tik Tak Tik Tak Tik Tak Tik Tak

TTTRRRIIIINNNNGGGGGG!!!

Huh?! Is het al weer afgelopen dan?


Kortom: deze mooi-zing-mevrouw-die-folk-country-achtig-staat-te-zingen is eigenlijk heel erg

Slecht? Nee, maar ik denk dat ik me nog even omdraai.......... de volgende keer graag wat meer afwisseling mevrouw Richards.

Ben ik het inderdaad mee eens, het zijn zeker geen verkeerde liedjes, maar ideaal voor op de achtergrond, terwijl je bijvoorbeeld aan het studeren bent. En ja, dat komt vooral omdat het allemaal nogal veel van hetzelfde is.

Ik proef duidelijk dat deze dame in staat is om mooie dingen te maken, ze zijn hier ook wel aanwezig (ik heb ook gewoon nummers aangevinkt). Maar ik kak te vaak in en dat is dodelijk voor rustige albums als deze. Ik mis scherpe kantjes of voor mijn part top 40 hits (zoals b.v. Katie Melua ze heeft), maar dit blijft een grote brei op deze manier. Normaal zou ik dan na een paar nummers de cd afzetten maar hier blijf je een soort van hopen op meer en dan blijk je ondertussen het hele album af te luisteren zonder er daadwerkelijk goed in te komen.
Ondanks dat dit mij teleurstelde denk ik wel dat ik haar in de gaten blijf houden hopende op een zeer goed album, want dat zit er denk ik wel in alleen is het niet deze helaas.

Ik ben het niet eens met eerdere kritieken. Ik vind dit een uitstekende plaat, zelfs een van de beste van 2009. Dromerig hoeft nog niet slaapverwekkend of vervelend te zijn, denk maar aan vele platen van groepen als Pink Floyd, Dead Can Dance of Slowdive om maar enkele te noemen uit diverse decennia. Dat je er niet meteen wild van wordt of op gaat swingen is wel duidelijk, maar dat hoeft ook niet. Muziek heeft meer redenen van bestaan en gewoon luisteren of genieten is een daarvan.