Dateert uit dezelfde periode als Augmented Lines, maar ik vind dat album persoonlijk toch een stukje beter. Niet dat dit een slechte release is (verre van zelfs), maar die sublieme combinatie van breaks en melodieën is hier toch wat minder terug te vinden.
"Accidental Happiness" is wel een goeie titletrack, en opent het album in stijl. Mooie waves en steeds nadrukkelijkere samples maken het eerste gedeelte van de track. Pas halverwege komen de eerste echte breaks en basses vergezeld van een melodie. Jammergenoeg niet de beste sample, maar het blijft een leuk geheel. "The Far Arena" is gelijkaardig, maar mist de intro (de track is dan ook 4 minuten korter

). Weer het stevige SR geneuzel, met een melodie die niet helemaal juist zit. "They Have Names ..." laat de melodieën achterwegen en focust meer de breaks, maar wel vergezeld van enkele aangename waves. Donkere track die heerlijk wegdreunt en ratelt. Ook "Tlx" gaat de donkere toer op, met enkel middenin een zeer kort melodieuzer stuk. Verder heerlijk gestomp en gewriemel.
"Varj" luidt het beter gedeelte in van het album, met een melodie die wat beter uitkomt. Redelijk psychedelisch allemaal, maar dat past uiteraard perfect bij de typische SR ritmes. "Msbot" is wat mij betreft de topper van dit album. Heerlijke melodieën, lekkere breaks en veel gepruts. Niet de hardste uit de reeks, maar wel de lekkerste. Afsluiten doet het album met twee mixes uit de Component Records stal. Allereerst de Codec Rmx, die zorgt voor een cleaner en dansbaarder geheel. De melodieën komen hier wat beter uit, en de ritmes zitten lekker. Wel een heel stukje minder complex dan het origineel. Dryft schakelt nog een versnelling lager en maakt er een typisch ambient/downtempo/industrial interpretatie van, in typische Dryft stijl. Klassevolle afsluiter, die het tweede hoogtepunt van dit album vormt.
Al bij al een zeer goed album, dat enkel wat meer aandacht verdiende bij de gebruikte melodieën en samples. Vooral een zeer sterk tweede deel maken hiervan een 4*.