Sylvia Striplin - Give Me Your Love (1981)

Nadat de formatie Eighties Ladies op de klippen was gelopen, kreeg slechts één van de vijf dames de mogelijkheid om een album op te nemen op Uno Melodic. ‘Give me your love’ zou het vierde album worden dat werd uitgebracht door het label van Roy Ayers. ‘Give me your love’ en de b-kant van de genoemde single, ‘You can’t turn me away’ werden een jaar eerder uitgebracht dan dit album, en het laatsgenoemde nummer zou later een veel gesampled nummer zijn; onder andere Notorious B.I.G., Naughty By Nature en recentelijk nog Erykah Badu zouden delen van het nummer gebruiken voor in hun eigen nummers. Maar ook de titeltrack werd veel gesampled in nummers van onder andere Armand van Helden en Michael Jackson. En tja, als zoveel grootheden de mosterd bij Sylvia vandaan halen, moet er haast toch wel iets bijzonders aan deze tamelijk obscure zangeres zijn? Wederom is dit een album dat qua genre erg modern is, met boogie en funky klanken met daarnaast lichte jazz-invloeden. In tegenstelling tot het album van de Eighties Ladies, vind ik deze release wel interessant. De nummers zijn –ook bij dit album– veel van hetzelfde, maar omdat het album als geheel goed in elkaar steekt, is het makkelijk om ‘Give me your love’ in zijn geheel te beluisteren. Bovendien is de niet-alledaagse stem van Sylvia een extra interessant punt. Daarom is dit album ook een van de weinige moderne soul- en funkalbums die ik weet te waarderen, al blijft het voor mij een album die van tijd tot tijd leuk is. Als ik ‘m veelvuldig zou beluisteren, zou hij me te snel vervelen. Voor de liefhebber is dit album volop te bestellen. Zo is hij dit jaar voor het eerst op CD uitgebracht en daarnaast ook als 2-LP verkrijgbaar, terwijl de originele en uiterst schaarse persing, naar mijn weten slechts 1 LP betrof.

Ik heb inderdaad die 2LP reissue. Waarschijnlijk zo uitegeven om een beter geluid te verkrijgen ofzo, want bonustracks staan er niet op. Ik zag ook dat de cd in een erg atypisch doosje stak (als een dvd-verpakking, maar dan vierkant), erg vreemd allemaal. Gelukkig is wat telt, de muziek, nog altijd dezelfde! Die wordt zelfs beter met elke beluistering; elk nummer is een winner! Je hoort er nog een beetje Roy Ayers in terug, maar het is toch vooral een album met een unieke sound, inderdaad best modern, zonder overdreven hip te willen zijn.

De 2 Lp heruitgave van vorige jaar betreft een hardere mix de cd heruitgave trouwens ook.

De orgineele LP release is een waar collecters item.