Schrittmacher (2004)

Als je een album al een ondertitel meegeeft als Tasty Tracks kan dit getuigen van een portie arrogantie of dat je daadwerkelijk smaak hebt. Als mensen nieuw zijn op deze site melden ze vaak dat ze aan hun smaak gaan werken en daar kan dit een hulpmiddel bij zijn. De koekjes op de hoes zien er in ieder geval lekker uit.

Met de vraag Are We Devils? begint dit album. Detlef Keller heeft een heerlijk ritme in petto waar op stil zitten haast niet mogelijk is. Gaande de compositie is er een mooi loopje te horen wat me wel wat aan een duivel doet denken. De oren worden lekker bezig gehouden. Aan het einde wordt het ook nog een beetje spannend. Od Ban Ryaah van Wave World begint lekker duister het doet daarmee sterk aan de kosmische muziek denken. Als deze track langzaam maar zeker wat van haar geheimen prijs geeft heb ik het idee dat er een smaakvol landschap aan me voorbij trekt. In gedachte zit ik in een woestijn waar dieren links en rechts op zoek zijn naar lekker eten.

Was Detlef Keller nog onzeker of we duivels zijn Mario Schönwälder is daar heel stellig in dat we dat zijn. Met belletjes en wat onsamenhangende geluiden begint zijn track. Eenmaal op gang blijft het wat rommelen, waardoor ik aardig bij de les wordt gehouden. Hierdoor ontstaat een mooi beeld van een rond vliegende duivel. Haast dreigend begint Conjunction van Ron Boots. Even is daar het geluid te horen van een versterkte druppende kraan, waarna een stuk muziek volgt wat me doet denken aan het rijden op de snelweg. Het verkeer rijdt goed door waardoor ik gevoelsmatig lekker op schiet.

Het hoofgercht op dit album komt van de hand van niemand minder dan Klaus Schulze. Hij laat je eerst voorzichtige kennismaken met het aroma, waarna de smaaksensatie in alle heftigheid kan losbarsten. Het stukt lijkt erg op Wotan van het album Rheingold. Het is opgebouwd uit een mooi ritme waarin hoorbaar is dat er vooruitgang wordt geboekt.

First Move van Bas Broekhuis begint heerlijk fris en helder. Wat tonen die aan belletjes doen denken zijn verwerkt op een mooi ritme. Hierdoor is een ietwat speelse compositie ontsaan die heel makelijk en smakelijk in het gehoor ligt. Ja en dan is daar veel te snel het heerlijk toetje van Arcanum met Penetrativeness. Het begint met wat speelse geluiden en zodra er wat ritme bijkomt ontstaat er toch iets wat aangenaam is om na te luisteren.

Ja en zo komt er naar een dik uur een einde aan een album waarop behoorlijke electronische muziek op is te horen. Het is zoals de heren zelf aangaven smakelijk te noemen. Als ik dit in een restaurant had gekregen had ik zeker overwogen de ober wat fooi te geven. Kortom: dit Schrittmacher is een leuk album voor erbij.