Cosmic Hoffmann - Outer Space Gems (2008)

Altijd mooi een hoes met iets op de voorkant wat aan de ruitmte doet denken. Als dit ook nog een bijzonder hemellichaam is het feest compleet. De planeet Saturnus spreekt mij bijzonder aan door haar ringen. Daarnaast is ook de lijst van gebruikte instrumenten ook bijzonder te noemen, want dat zijn de bakken waarmee Tangerine Dream en Klaus Schulze groot mee ziijn geworden.

Al vanaf het begin weet Klaus Hoffmann-Hoock, de man achter Cosmic Hoffmann, me de ruimte in te trekken voor een boeiende excursie. Hierbij is het fraai te horen dat het oude instrumentarium nog erg lekker kan klinken. De sound die ook was te horen in het roemruchte verleden van de electronische muziek. Up to the Stars lijkt dan ook te kort, maar Megasum trekt die lijn mooi door met fraaie kosmische klanken. Cosmic ChaCha is qua titel al grappig te noemen. Het voorzichtige ritme waarmee het begint brengt me naar een dansschool in de ruimte. Voetjes van de vloer is daar een rekbaar begrip. Het jammere is wel dat het zo voorbij is. Galaxy Rising is erg mooi door de verstilling die er in zit. Met de ogen dicht krijg ik het gevoel onderdeel te zijn van het uitdijen van het universum.

Spacewards begint erg stil en geeft daarmee het gevoel erg ver van de aarde te zijn. Het geeft me opnieuw een bevestiging waarom ik destijds van kosmische muziek ben gaan houden. Zodra er wat meer leven in de brouwerij komt zie ik in gedachte alles ontstaan wat we nu weten. In het einde van deze track hoor ik een vleugje Schulze terug. Na zoveel moois is Magellanic Clouds nodig om het één en ander te verwerken. Fraaie kosmische geluiden die tegen de stilte aan zitten.

Na die verstilling is Attic Music een mooie track die me een gevoel geeft dat er een nieuwe dag aanbreekt, hoe duister dan ook. Cassini Division trekt die bijzondere duistere sfeer door. Gevoelsmatig zit ik dan ook ver achter het Melkwegstelsel. Hoe vreemd dan ook in combinatie met de titel wordt ik op Black Hole Magic weer netjes op aarde gezet. Fraaie klanken uit een gitaar op een mooi bed van klanken uit de electronica-winkel. Hierdoor komt er op een goede manier een einde aan dit bijzondere album. Geen meesterwerk, maar wel erg lekker om weer dat ouderwetse gevoel van een synthesizer album te voelen.