Cosmic Hoffmann - Electric Trick (2005)

Al bij het zien van het hoesontwerp bekruipt mij een gevoel van reizen door de ruimte. Mooie knoppunten waar je zo doorheen vliegt zonder maar één minuut in de file te hebben gestaan. Het gaat gewoon vliegensvlug. Ook is het erg mooi om als wallpaper te hebben op de computer, je blijft turen en de fantasie gaat maar door en door.

In een ietwat duistere sfeer gaat dit album van start. Ik hoor iets van orgel waarna iets ruimtelijks volgt. Al snel gaat het tempo omhoog waardoor Time Shift opgang lijkt te komen. Even valt de spanning weg, maar weldra zit ik opnieuw op de kosmische snelweg. En dan is daar een mooi rustig einde wat een gevoel oproept van weer thuis te zijn. The Gates of Bihar begint mooi statig met veel lage tonen. Het roept daarmee een beeld op van een groot zwaar hek waarachter vele bijzondere zaken zijn te zien. Qua sfeer doet het me denken aan Phaedra van Tangerine Dream. Sehr Mystisch trekt die lijn mooi door, maar dan met een knipoog richting Rubycon.

Indian Bliss begint even wat zoekend, maar weldra zijn er volle rollende tonen te horen waardoor geluiden uit het eerder genoemde land zijn te horen. Hierdoor zit ik in een heerlijke sfeer die me los laat komen van de aarde. Even een rustmoment met heerlijke ruimtelijke muziek, waar na enige tijd een mooi einde op volgt. Op Space Pioneers wordt Klaus Hoffmann-Hoock bijgestaan door de Nederlander Ron Boots. Dit begint met geluiden die uit een cockpit lijken te komen. Daarna heel veel laag en uitenidelijk de lift-off, het is meesterlijk gedaan. Hierna heerlijke kosmische muziek die me mentaal laat zweven.

In alle rust begint Floating in Time wat gezien de titel toepasselijk is. Heerlijk door de ruimte zweven op een luchtbed en genieten van wat er te zien is. Even tijd om het aardse te doen vergeten. Nebelwald geeft me het gevoel te zijn beland in het Melkwegstelsel. Hierbij wordt ik omgeven door rustgevende klanken. Ja en dan ben je al in gedacht ver van huis, maar dan is daar nog altijd de drang van Futher Beyond the Galaxy te willen zijn. Deze gedachtengang is mooi op muziek gezet. De gitaar van Hoffmann-Hoock geeft mooi de onmetelijkheid aan in eerste instantie, waarna een stuk space-rock volgt om door een ringetje te halen. In een mum van tijd zie ik de hele Galaxy als een film aan mij voorbij trekken.

En na zo veel goede electronische muziek wordt dit album waardig afgesloten met Carina Cygnus. Een heerlijk rustig stuk muziek wat me het gevoel geeft dat ik van een wonderschoon uitzicht mag genieten. Al met al heb ik lekker zitten tikken met deze muziek op en moeten constateren dat dit een prima album is om even weg te zijn van het aardse.