André Ethier - Born of Blue Fog (2009)

De tweede cd van een trilogie; de Blue Fog trilogie, als ik het goed heb. CD1 uit 2007, deze uit 2009, en in 2010 moet hij afgesloten worden. Ik ken de vorige cd niet, behalve van Myspace, en daar was ik niet alleen maar positief door gestemd. Tegelijkertijd wel benieuwd genoeg om deze Born of Blue Fog te willen beluisteren. André Ethier, een canadees, wie ook frontman is van garagerockgroep The Deadly Snakes (ook onbekend) maakt met deze tweede solo-uiting bij mij een grote indruk.
In eerste instantie kreeg ik de indruk hier Smog in vol ornaat aan te treffen, maar de prachtige instrumentatie (strijkers, sax, hmmmm) laten het Smog-gehalte voor wat het is. In Easiest Game trekt Ethier alle registers open en dit levert een prachtig nummer op waarvan we tijdens het door strijkers gedragen By The Stables even bij mogen komen.
Met Infant King wordt ik door de (electrische) gitaar in Destroyer-sferen gebracht. In de volgende twee nummers wordt wat gas teruggenomen. Heaven Above You reminisceert naar die tweede Velvet Underground-plaat. Erg fijn !
Op Polynesian Beach brengen (met name) acoustische gitaar en vooral strijkers een prachtige begeleiding voor Ethier's droom. Jammer dat het nummer wat rommelig wordt afgerond. Het wordt snel vergeven, want noodgedwongen accepteren we een tempo- en sfeerwisseling bij Cop Killer; een heerlijk uptempo en eigenwijs nummer, wat me toch weer bij vlagen aan Smog doet denken. Ontzettend lekker !
Terwijl de strijkers het vorige nummer uitbegeleiden, wordt middels Can't Come Back Again deze 35 minuten durende cd op een sobere (alleen gitaar en zang) afgesloten.
De hoes van de cd is voor mij niet echt een passend sfeerbeeld, misschien verhaalt het de reactie van Ethier toen hij het eindproduct zelf hoorde