Dark Moor - Autumnal (2009)

Met al die Finse Nightwish invoeden zou je niet verwachten dat deze band uit Spanje komt. Dark Moor maakt lekkere muziek waarbij een zekere Tarja niet zou misstaan. Het is allemaal net wat sneller dan Nightwish maar de bombast en klassieke invloeden zijn erg herkenbaar. Ik ben dus vrolijk verrast door dit album en dit is meteen de beste Spaanse band die ik ken.

...maar het is zeker geen Nightwish kopie. Dark Moor heeft toch wel een eigen stijl ontwikkeld en is atmosferischer dan welk Nightwish-album dan ook. Van alle albums uit het Alfred-tijdperk van Dark Moor vind ik dit toch wel de sterkste; nummers zijn allemaal aardig op z'n minst en fantastisch op z'n best.

Als je een album zoekt vol catchy powermetal en een goeie balans tussen gitaar en keyboard, dan is Autumnal echt iets voor jou.

Nightwish? Luister eens naar het nummer Bare Grace Misery en dan naar On the Hill of Dreams op deze plaat... verdraaid overeenkomend in de coupletten.

De eigen stijl vind ik wel meevallen. Het extreem neoklassieke heeft misschien alleen Rhapsody ook, maar voor de rest heb ik het meeste al eerder gehoord. Jammer genoeg is Autumnal niet zo verrassend en geniaal als het self-titled album dat echt enorm subtiel in elkaar steekt.

Desondanks bevat het album een prachtige opener, geïnspireerd op op onze grote vriend Pjotr Iljitsj uit Rusland. Ook Faustus blijft goed hangen. Gewoon een leuke plaat als je even zin hebt in Zuid-Europese bombastmetal. Ik denk wel dat er meer en beter is en dat de band ook beter kan, ik ga nog zeker wat meer in de discografie graaien.