Betty Padgett - Betty Padgett (1975)

Daar stond hij dan, Shane ‘Deejay Sureshot’ Shunt. Terwijl hij ergens achter in een stoffige ruimte van een platenzaak in Los Angeles aan het rondsnuffelen was, vond hij de obscure LP van Betty Padgett. Toen hij naar de hoesfoto keek, vroeg hij zich twee dingen af: wie is Betty Padgett en wat voor een soort muziek maakt ze? Was het funk, was het soul, was het disco, was het reggae? Na één luisterbeurt kan je daar makkelijk antwoord op geven: het is al het voorgenoemde. En Betty? Betty Padgett verhuisde in haar tienerjaren met haar familie naar Florida. Na een lokaal optreden werd ze ontdekt door niemand minder dan Milton Wright, de broer van soulzangeres Betty Wright. Hij zorgde voor een platencontract.

Betty Padgett herinnert het zich nog als de dag van gisteren. Deze hele LP werd slechts in één avond opgenomen. Terwijl ze om drie uur ’s nachts huiswaarts keerde, kwam de regen met bakken uit de lucht vallen. Niet dat zij er zich druk om maakte, want ze was in haar nopjes toen ze luisterde naar haar eerste demo’s. Toen ze echter even niet oplette verloor ze de controle over het stuur, en veroorzaakte ze bijna een eenzijdig ongeluk. Gelukkig bleef Betty ongedeerd, want het zag er goed uit voor haar. Het lekkere, funky Sugar daddy bleef niet onopgemerkt, en werd gebruikt in een reclamespot voor Pepsi. Sugar daddy geniete enige bekendheid, maar daar eindigde dan ook het verhaal voor Betty Padgett.

Jammer, want er staat veel leuk materiaal op dit album, waaronder drie geslaagde covers. Haar versie van My eyes adore you (origineel van is van The 4 Seasons) is zelfs een stuk leuker dan het origineel! Ook Rockin’ chair (origineel is van Gwen McCrae) en Tonight’s the night (origineel is van Betty Wright) zet ze mooi neer, al prefereer ik toch de originele versies. Met de overige nummers heeft ze ook prima materiaal in handen, maar al snel wordt duidelijk dat het nergens leuker wordt dan deel 1 en deel 2 van Sugar daddy. De begeleiding is misschien wat sober, en ook de stem van Betty is niet zo krachtig als dat je van een soulsister mag verwachten. Ondanks dat, zorgt voor de eenvoud van dit album ook wel weer voor een bepaalde charme. Hulde aan Ubiquity dat ze dit album opnieuw hebben uitgebracht.