The Appleseed Cast - Sagarmatha (2009)
mijn stem
15 stemmen
Verenigde Staten
Pop / Rock
Label: Militia
-
As the Little Things Go (8:14)
-
A Bright Light (7:04)
-
The Road West (8:08)
-
The Summer Before (3:08)
-
One Reminder, an Empty Room (1:49)
-
Raise the Sails (6:26)
-
Like a Locust (Shake Hands with the Dead) (4:01)
-
South Col (6:26)
-
An Army of Fireflies (4:27)
0
geplaatst: 5 mei 2009, 23:21 uur
Idd een heel mooi nummer is dat. Lekker zomers, maar met lange houdbaarheidsdatum!
The Appleseed Cast is toch een heerlijke band. De perfecte mix tussen (post-)rock, electronics, zang en een snufje ambient.
Lange instrumentale stukken wisselen gewone songstructuren af. Zo ook op dit album. Heel divers allemaal en geschikt voor elk moment van de dag.
Maar de beide Low Level Owl's blijven toch hun sterkste wapenfeit! Die zijn minder songgericht en meer instrumentaal.
The Appleseed Cast is toch een heerlijke band. De perfecte mix tussen (post-)rock, electronics, zang en een snufje ambient.
Lange instrumentale stukken wisselen gewone songstructuren af. Zo ook op dit album. Heel divers allemaal en geschikt voor elk moment van de dag.
Maar de beide Low Level Owl's blijven toch hun sterkste wapenfeit! Die zijn minder songgericht en meer instrumentaal.
0
BrotherJohn
geplaatst: 5 augustus 2010, 12:07 uur
Hi,
Mijn eerste kennismaking met The Appleseed Cast. Een fijn gevarieerd album hoor. Bij tijd en wijlen wel een beetje te voortkabbelend. Door de lichtvoetige poppy afwerking proeft het een beetje als post-rock met (te veel) slagroom. De zang kan me niet bekoren, is slecht te noemen zelfs. Een intro van een prachtig nummer als Raise the Sails wordt er een beetje door verpest. Gelukkig schat de zanger zijn zangkwaliteiten op juiste waarde, en houdt hij zijn kaken vooral veel op elkaar.
Referenties in overvloed. Het zit in de hoek van Hammock, wat betreft de tragere ambient stukken met atmosferische gitaren. De spaarzame wat ruigere psychedelische stukken hangen ergens tussen God Is an Astronaut en Grails in. Of is die laatste iets te ver gezocht? Ook zonder het bestaan van Explosions in the Sky hadden sommige nummers niet zo kunnen zijn als ze zijn geworden. De track Like A Locust helt een andere kant op, een rock/elektronica cross-over a la New Order. Heel andere koek dus.
Een intro zoals het nummer The Road West heeft, is erg mooi opgebouwd. Opvallend is hoe het tweede deel van dit nummer maar voortkabbelt en voortkabbelt. Er ontbreekt iets... niets heeft de leiding, niets domineert. Staan er enkele sporen per ongeluk op "mute"? Wat meer improvisatie en dynamiek had niet misstaan. Zonde toch, want de intro is van buitengewone klasse. En zo is er op alle nummers wel wat aan te merken.
Bij het luisteren naar The Appleseed Cast worden mijn verlangens op momenten helemaal vervuld, maar tijdens het luisteren ontstaat er ook een honger naar het al eerder genoemde God Is an Astronaut. Een nauwe verwant, maar nog net wat consistenter en overtuigender.
Toch een goede score. Dit album is een deels geslaagde poging tot de voor mij perfecte muziek, mede dankzij de slagroom.
Vier sterren en vriendelijke groeten,
John
Mijn eerste kennismaking met The Appleseed Cast. Een fijn gevarieerd album hoor. Bij tijd en wijlen wel een beetje te voortkabbelend. Door de lichtvoetige poppy afwerking proeft het een beetje als post-rock met (te veel) slagroom. De zang kan me niet bekoren, is slecht te noemen zelfs. Een intro van een prachtig nummer als Raise the Sails wordt er een beetje door verpest. Gelukkig schat de zanger zijn zangkwaliteiten op juiste waarde, en houdt hij zijn kaken vooral veel op elkaar.
Referenties in overvloed. Het zit in de hoek van Hammock, wat betreft de tragere ambient stukken met atmosferische gitaren. De spaarzame wat ruigere psychedelische stukken hangen ergens tussen God Is an Astronaut en Grails in. Of is die laatste iets te ver gezocht? Ook zonder het bestaan van Explosions in the Sky hadden sommige nummers niet zo kunnen zijn als ze zijn geworden. De track Like A Locust helt een andere kant op, een rock/elektronica cross-over a la New Order. Heel andere koek dus.
Een intro zoals het nummer The Road West heeft, is erg mooi opgebouwd. Opvallend is hoe het tweede deel van dit nummer maar voortkabbelt en voortkabbelt. Er ontbreekt iets... niets heeft de leiding, niets domineert. Staan er enkele sporen per ongeluk op "mute"? Wat meer improvisatie en dynamiek had niet misstaan. Zonde toch, want de intro is van buitengewone klasse. En zo is er op alle nummers wel wat aan te merken.
Bij het luisteren naar The Appleseed Cast worden mijn verlangens op momenten helemaal vervuld, maar tijdens het luisteren ontstaat er ook een honger naar het al eerder genoemde God Is an Astronaut. Een nauwe verwant, maar nog net wat consistenter en overtuigender.
Toch een goede score. Dit album is een deels geslaagde poging tot de voor mij perfecte muziek, mede dankzij de slagroom.
Vier sterren en vriendelijke groeten,
John
* denotes required fields.
* denotes required fields.