The Thermals - Now We Can See (2009)

Gelekt! Ik ben benieuwd wat de kwaliteit van deze plaat is. Natuurlijk zullen het weer snelle, ruige garage-rock-songs zijn, maar de vraag blijft of ze ook pakkend zijn. Het debuut - dat zo heerlijk ruisde door de opnamekwaliteit - is nooit overtroffen, vind ik.

'Fucking A' klonk een stuk gladder, maar bevatte zeker weer mooie, pakkende nummers. 'The Body, The Blood, The Machine' had dat veel minder. Veel nummers bleven maar niet hangen, snelden voorbij zonder je te grijpen. Ik vond deze plaat dan ook licht teleurstellend.

Maar goed, een nieuwe plaat van The Thermals blijft me trekken! Snel luisteren dus!

Zo zeg... Een ander platenlabel heeft zonder twijfel voor een ander geluid bij The Thermals gezorgd. Wat een verandering! Niks geen snelle, ruige garage-rock-songs. Nee. De sneltrein op de vorige platen is vervangen door een boemeltrein. Zo nu en dan zelfs rustige rocknummers.

Ik moet dit even op me in laten werken.

Ik vind het wel aardig klinken, al is het inderdaad een flinke verandering.

Het begint steeds leuker te worden! Hoewel het niet hoogstaand klinkt, zitten de nummers prima in elkaar. Erg pakkend en de lyrics zijn vaak ook nog eens erg mooi.
Het belangrijkste voor mij is, dat dit album echt een fijne positieve vibe om zich heen heeft hangen.
Voor nu: 3,5 ster, met een kans naar de 4 als ik 'm steeds leuker blijf vinden.

nou heb ik 'm zelfs verhoogd. muzikaal is het een 3,5 voor mij, maar het gevoel wat het aan mij overbrengt is zeker 4 sterren waard.
Gemiddeld 3,75 dus, wordt afgerond een 4.

Simpel, maar o zó effectief: de titelsong! Wat mij betreft de zomerhit van het jaar. Genieten. Rest van de plaat prima, maar mijn insziens niet heel bijzonder. 3,5 ster.

Kijk er al naar uit, dit wordt er hopelijk eentje voor in de jaarlijst!

De vorige platen van The Thermals + de live-ervaring + de goede recensie op pitchfork, de verwachtingen liggen gigantisch hoog

*clap clap* oooh eeeh oooh eeeh oooh ,oooh eeeh oooh eeeh oooh , oooh eeeh oooh eeeh oooooh!

Hoe kom je hier mee weg, vraag ik me in eerste instantie af??

Dan moet je een paar dingen gigantisch goed doen. Overtuigen ten eerste. Het spelplezier straalt er al vanaf. Met een paar akkoorden is het vanaf de eerste seconden al lekker en vooral vrolijk doorspelen en niet meer dan dat. Alles lekker kaal houden, gewoon de kracht van de instrumenten en de zang. Geen grote productie.

De lyrics maken het album slimmer, dan een simpel popalbum. Teksten zijn zelfbewust, som cynisch en scherp. Het album kan handelen over het leven en de dood van de mens, maar het kan net zo goed handelen over de toekomst en het verleden van de band. Dat de lyrics wat dat betreft op meerdere manieren op te vatten zijn, is toch best slim gedaan.

Heb je geen zin om de tekst te bestuderen, houd je een verdomd catchy rock album over, waarbij sommige lines niet snel uit je hoofd zullen verdwijnen.

Mwah.... het klinkt wel aardig, maar ik vind het een beetje saai ofzo.
Ik merk dat mijn aandacht zo rond het vierde nummer dusdanig verslapt dat het meer ruis wordt.
Er gebeurt verder wel heel weinig en het bloedt daardoor een beetje dood.
Nee...... tot nu toe vind ik het nog niet veel.

Same here.

Ik ben het met Thirdeyed eens. Erg fijne plaat.

Tiny Mixtapes. Ik kan me er goed in vinden.

Sfeer is bepalend voor mij op deze plaat. Was de vorige imho nogal koel en donker (kreeg er iig geen fijn gevoel van), Now We Can See is er luchtig en vrolijk. Heerlijk wegluisterende nummers die je met een goed gevoel (en het laatst beluisterde nummer neuriend) achterlaten.

Hoogtepunten (tot nu toe) When I died, Liquid in, You dissolve.

We were Sick blijft (ongewild) ook erg hangen.

liquid in, liquid out!

Mij te blij en inhoudsloos. Leuk om eenmalig te draaien, maar er valt weinig meer te ontdekken vrees ik....