Xanopticon / Eiterherd - Novus Ordo Seculorum (2001)

De driedelige A-kant bestaat uit Xanopticon nummers. Vooral het eerste nummer hiervan is goed. Het barst er meteen lekker op los met snelle harde beats. Een erg lekker klinkende muur van geluid die op een leuk gestructureerde manier wordt gebracht, goede veranderingen tegen het eind vooral.

''Scratch''...Een duistere stemsample waarin een vrouw iets kwaadaardigs mompelt, luidt het begin in. Het gaat wat rustig van start, maar voor de 2 minuten bereikt worden, vindt er een goed opgebouwde versnelling plaats. Een ruim voldoende verdient de track zeker.

het laatste nummer van de A-kant is vrij kort en begint dan ook maar meteen met harde distorted beats. De beats houden tweemaal stil om een jankende, schommelende toon te laten horen. Tussen deze pauzeringen door ontpoppen beats zich tot een mooi ritme. De derde keer dat de beat stopt is tegen het einde, hier komt een erg mooie zee van waves. Prachtig kort nummertje.

De B-Kant is helemaal van Eitherherd. Heel andere muziek maakt deze gozer. Een Oostenrijker die muziek maakt met veel meer één interpretatie of één duidelijke lijn dan in de muziek van Xanopticon zit. Simpeler en dus al snel veiliger en minder geniaal dan het overgrote deel van Xanopticon materiaal

Je moet de muziekstijl van Eitherherd zien als een soort distorted Drum 'n Bass met hardcore beats. Aangenaam om naar te luisteren vond ik wel. In het eerste nummer van Eitherherd, ''Masturbato'' zit een originele trillerige bassline. In nummer 2 is een dergelijke bassline veel dominanter, het klinkt wel vet. Nummer 3 heeft deze bassline niet meer. Hierin zijn de beats wat meer beukend en langzamer. Mooie distorted achtergrond akkoorden en in reversed gespeelde beats. Ook een puike track.

Voor mijn gevoel doet de B-Kant niet onder voor de A-kant. Geen slecht nummer te bekennen.

Het leuke aan split EPs. Je krijgt meer van de artiest waar je naar op zoek was, en je leert een nieuwe artiest kennen (die ruwweg in hetzelfde genre werkt). Deze keer dus Eiterherd, en het was best een aangename kennismaking.

Maar de A-kant is gereserveerd voor Xanopticon. "Droma" is een verknipte track, met spaarzame melodiesamples (echte melodieën worden er niet gevormd). Geen waves die voor extra melodische elementen zorgen. Wat overblijft is een muur van claps/hihats/basses en andere gelijkaardige samples. Klinkt weer zeer lekker. "Scratch" is een wat kalmere track (relatief uiteraard), met een zeer duistere ondertoon. De creepy voice sample en duistere achtergrondwaves leggen de basis voor deze sfeer, het geratel en gedrum werkt af. Vooral wanneer naar het einde toe het tempo toch wat opgedreven wordt klinkt de track uitermate sexy. "The Shifting Sky" klinkt industrieel, met zwaar gedistorte samples gedrapeerd over een rustige wave, die naar het einde toe toch uitschiet. Leuke afsluiter die van deze A kant weer een heerlijk Xanopticon werkje maakt.

Eiterheld is wat minder complex in opbouw, en nijgt meer naar een directe mix tussen breakcore en industrial, met telkens stevige gedistorte samples. "Masturbator" klinkt jammer genoeg wat leeg na al het Xanopticon geratel, en mist wat achtergrondvulling om de track helemaal tot z'n recht te laten komen. "Ugla" klinkt heel wat voller, maar de beste track van deze kant is "Alpenbreak". Een welgekomen achtergrond wave fleurt het nummer op, en weet de beats en cuts wat beter te plaatsen.

Al bij al een boeiende split, waar toch vooral Xanopticon op overtuigt. 4.5* voor zijn kant, 3.5* voor de Eiterheld kant. Leuke muziek, maar een beetje leeg bij momenten. Al bij al 4* dus voor deze Split.