Flaming Ember - Westbound #9 (1970)

Dit is één van de eerste soulacts die bestond uit blanke muzikanten. De heren van Flaming Ember kwamen uit Detroit overigens, en verder dan dit album, uitgebracht op het label van Holland-Dozier-Holland, zijn ze nooit gekomen. Hun versie van Blood, Sweat & Tears’ Spinning Wheel vond ik leuk genoeg om het album eens beluisteren, maar het gros klinkt minder spontaan of fris. Hoewel deze muziek zeker te scharen valt onder soul, heeft het duidelijke sporen naar popmuziek (vast in de hoop om succes te krijgen op de Billboard charts). Het klinkt tamelijk braaf allemaal. Productioneel is het album naar m'n smaak iets te gladgestreken. Dat had met deze nummers helemaal niet gehoeven. Best zonde, want de zanger van deze band heeft een fantastische stem. Zo’n (rauwe) stem had best wat meer funk kunnen gebruiken. De soulvolheid ervan komt vooral mooi naar voren in Mind, Body & Soul, dat samen met Going in Circles en Stop the World and Let Me Off, en het titelnummer de beste nummers van 't album vormen. Over het algemeen zeker geen slecht album. Veel aardige nummers (geen slechte tracks zelfs), maar één of twee echte knallers hadden niet misstaan op Westbound #9.