MusicMeter logo menu
MusicMeter logo
poster

The Eleventh House with Larry Coryell - Introducing The Eleventh House with Larry Coryell (1974)

mijn stem
3,72 (9)
9 stemmen

Verenigde Staten
Rock / Jazz
Label: Vanguard

  1. Birdfingers (3:10)
  2. The Funky Waltz (5:12)
  3. Low-Lee-Tah (4:19)
  4. Adam Smasher (4:33)
  5. Joy Ride (6:11)
  6. Yin (6:06)
  7. Theme for a Dream (3:28)
  8. Gratitude "A So Low" (3:24)
  9. Ism-Ejercicio (4:02)
  10. Right on Y'all (4:22)
  11. Cover Girl * (5:38)
  12. Rocks * (4:50)
  13. The Eyes of Love * (3:23)
toon 3 bonustracks
totale tijdsduur: 44:47 (58:38)
zoeken in:
avatar
Kingsnake
Minder bekende band, dan zeg Return to Forever of Mahavishnu Orchestra.
Maar Larry Coryell en kornuiten kunnen zich makkelijk meten met die andere grootheden.

Wat hier gebracht wordt is meer dan uitstekende en waanzinnig fusionrock plaat met lekker funky ritmes en heerlijke trompetsolo's en natuurlijk waanzinnig gitaarspel van Larry Coryell.

Voor liefhebbers van Return to Forever.

avatar van freakey
4,5
Kingsnake schreef:
Minder bekende band, dan zeg Return to Forever of Mahavishnu Orchestra.
Maar Larry Coryell en kornuiten kunnen zich makkelijk meten met die andere grootheden.

Wat hier gebracht wordt is meer dan uitstekende en waanzinnig fusionrock plaat met lekker funky ritmes en heerlijke trompetsolo's en natuurlijk waanzinnig gitaarspel van Larry Coryell.

Voor liefhebbers van Return to Forever.


Ik wilde eerder zeggen voor liefhebbers van Mahavishnu Orchestra.

Erg gitaargeorienteerd en met meesterdrummer Alphonse Mouzon...

avatar van Oldfart
3,0
Ik houd niet van de sound van de drums van Mouzon, klinken als kartonnen dozen. En allemaal net wat te clean voor mijn smaak.
Reteknap, maar ook wat saai.
Dit album ooit aan iemand cadeau gedaan..

avatar van jorro
3,5
In de eerste helft van de jaren '70 waren er meerdere bekende jazzrock artiesten. Onder mijn klasgenoten was er veel belangstelling voor (Soft Machine, Jean-Luc Ponty, enz,) Ook Larry Coryell was populair. Zelf was ik geen echte fan van het genre (behalve van Ponty).
Voor de echte jazzrock/fusion fan moet dit toch een aanrader zijn. het stond destijds zelfs in de Oor jaarlijst 1974 op een gedeeld 48e plaats.

avatar
Mssr Renard
Dit is ook één van de hoger aangeschreven platen. Een essentiële fusion-plaat zeg maar.

Maar ik ben wel benieuwd naar je score voor de gave plaat. Want ik neem aan dat je deze dan ook even hebt beluisterd.

Overigens is de hoes te gek. Deze artiest (https://www.discogs.com/artist/2240275-Jacques-Wyrs), die ook platen van Ange, Eloy en Klaus Schulze heeft mogen ontwerpen.

avatar van jorro
3,5
Het eerste nummer vind ik niet zo geweldig. nerveus word ik er van. Nummers daarna vind ik fijn om te beluisteren. Tot aan Yin, dat is weer te druk voor mij. Blaasinstrumenten (en dan zeker de trompet) zijn bovendien niet mijn favoriete instrumenten. Vandaar denk ik ook mijn voorkeur voor Ponty.
Theme From a dream en Gratitude "A So Low" zijn weer OK De laatste twee nummers, hmmmm.
3,5*

Ik schrijf alleen wat meer uitgebreide berichtjes bij albums die ik heb kunnen beluisteren op spotify, deezer of you tube.Als het vervolgens volledig niet mijn smaak is geef ik geen stem maar voor de lijstjesmensen schrijf ik er dan wel bij dat ze op een lijst staan met de positie. De hartchirurg heeft ook geen verstand van beenbreuken toch?

avatar
Mssr Renard
jorro schreef:
Het eerste nummer vind ik niet zo geweldig. nerveus word ik er van. Nummers daarna vind ik fijn om te beluisteren. Tot aan Yin, dat is weer te druk voor mij. Blaasinstrumenten (en dan zeker de trompet) zijn bovendien niet mijn favoriete instrumenten. Vandaar denk ik ook mijn voorkeur voor Ponty.
Theme From a dream en Gratitude "A So Low" zijn weer OK De laatste twee nummers, hmmmm.
3,5*

Ik schrijf alleen wat meer uitgebreide berichtjes bij albums die ik heb kunnen beluisteren op spotify, deezer of you tube.Als het vervolgens volledig niet mijn smaak is geef ik geen stem maar voor de lijstjesmensen schrijf ik er dan wel bij dat ze op een lijst staan met de positie. De hartchirurg heeft ook geen verstand van beenbreuken toch?


Als alleen mensen stemmen die erg fan zijn, dan krijgen we van die platen met enorme hoge scores die dan bekendere platen overschaduwen. Dus ik vind het juist prima dat ook niet-liefhebbers stemmen. Juist met boven de 100 stemmen zullen platen veel betere eindscores hebben.

Jazzrock/fusion hebben op de site veel te weinig stemmen en komen nooit eens tot een degelijke eindscore. Dus ik vind het juist fijn als niet-liefhebbers zich eens buigen over dit genre, want dan komen de echt goede platen ook eens bovendrijven. Als je het echt vreselijk had gevonden dan had je geen 3,5* uitgekeerd. Uiteindelijk is deze plaat is ook ergens tussen de 3,5 en 4 in, denk ik.

avatar

Gast
geplaatst: vandaag om 22:52 uur

avatar

geplaatst: vandaag om 22:52 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.