Joy Division - Preston Warehouse 28 February 1980 (1999)

Goede live CD, hoewel de opnamekwaliteit niet altijd even sterk is.

4 sterren.

Edit: 't Is overigens vandaag dat ik voor het eerst zie dat in de cover vrij duidelijk "Ian" staat.

De beste versie van 'Heart & Soul' staat op deze mijns inziens, ook 'Tranmission' springt eruit met een bijzonder explosieve variant. De slechte geluidskwaliteit (niet enkel door de opname, ook door technische problemen voor JD zelf) is inderdaad een beetje een domper op de feestvreugde. Edoch, sterke liveplaat die zijn 4 sterren meer dan waard is.

Mooi document en goed te horen hoe JD zijn sound ook live steeds verder uitbreidt met electronica. Niet zozeer in de richting die New Order later zou inslaan, maar om de muziek een ruimtelijker en wat bevreemdend effect mee te geven.

Ook mooi is de roadie die ingrijpt als de P.A. het helemaal laat afweten aan het eind van Heart and Soul en Ian zegt "I think everything is falling apart" .
In zijn Mancunian accent; "Alright 'Arry, everythin's foockin' bust so we're playing EVERYthing through the bass amp".

Ik was er graag bijgeweest.

Wat een geweldige reeks live-opnames
Daar was ik dus ook heel graag bij geweest.

wat een slechte opnamekwaliteit , ik had meer verwacht van een optreden van jd

Deze live recording mag wat mij betreft op een andere waarde dan opnamekwaliteit beoordeeld worden.

Beaster1256, van een underground band verwacht je juist een optreden als dit; gestuntel met uitvallende apparatuur, het niet in het juiste ritme kunnen komen of geen goed punt kunnen vinden om in te vallen, alles zit er in . Waarschijnlijk waren ze ook vet te laat begonnen want halverwege wordt er omgeroepen dat er een bus naar een of ander dorp vertrekt.

Heerlijk, zo hoort een optreden te zijn! Voor het geluid koop ik wel een studio CD.

Voor het historisch document van mij: 4*

Heb jij ze destijds live gezien Janine? In Paradiso?

Nee, helaas niet, perfume!

Bij dit optreden kon ik deze keer ook niet bij zijn maar misschien krijg ik nog een herkansing!

Ik kan dit wel waarderen.
Ondanks de technische storingen:p

Dat was Bernard [gitarist], hoor . Later roept ie ook nog: Oh wait, I think we got it back on again!

Hier wordt de setlist noodgedwongen aangepast door PA-problemen (o.a. door een storing met de tapinstallatie; bron).
De ellende begint als de bas tijdens Twenty Four Hours wegvalt en later krijgt de syndrum tijdens The Eternal rare kuren.
De nummers met synthesizer (Love Will Tear Us Apart en Isolation) worden dan maar weggelaten en de band vraagt zelfs om verzoekjes! De frustratie die uit die laatste syndrumslagen klinkt, ongelooflijk balen en dat voor een concert in Londen.

Het zal ongetwijfeld een uniek concert zijn geweest met de registratie van het PA-incident, maar in mijn oren is maar één concertregistratie op een geluidsdrager vastgelegd, die mijn kritiek kan doorstaan en dat is het legendarische concert in Paradiso in januari 1980.

Ha, daar heb ik nou net het vinyl afgelopen weekend van op de kop getikt. Moet nog luisteren, dus een oordeel over de geluidskwaliteit heb ik nog niet...maar ik geloof u.

Klik op mijn linkje (Paradiso) en u hoort....

Dat heb ik al eens gedaan, maar de vraag is .... hoe is de kwaliteit van het vinyl?