Taylor Dayne - Tell It to My Heart (1987)

De titeltrack en Prove Your Love zijn echte 80's classics. De rest haalt het daar niet bij, maar is wel aardig. Ik denk trouwens dat Anastacia haar manier van zingen misschien heeft afgeleid van Taylor Dayne, maar misschien hebben ze ook gewoon een vergelijkbare stem. Opvallend vind ik het wel iig.

Grappig, dat was ook het eerste wat ik dacht toen ik Anastacia voor het eerst hoorde. Moest gelijk aan deze zangeres denken. Tell It To My Heart is idd een echte '80's klassieker, maar wat kon dit mens schreeuwen zeg. Maar weer erg leuke jeugdsentiment dit..

De opvolger van dit album kwam pas 5 jaar later, Soul Dancing, en dat vond ik een prima album. Ze ging wat meer de soulkant op. Paste ook wel beter bij haar stem. Can't Get Enough of Your Love (cover Barry White) was de grote hit van dat album.

Musicfriek, je vergeet het album Can't Fight Fate uit 1989.
Dit album is aardig om aan te horen maar soms schreeuwt ze wel een beetje. Tell it to My Heart en Prove Your Love zijn voor velen de bekendste nummers denk ik.

Ik was helemaal gek met dat liedje "Tell it to my heart" met mijn All-stars gympen heb ik vaak een dansje gemaakt op dit geweldige disco lied uit 1988. Een vriendinnetje van mij had de hele LP die heb ik toen overgezet op een tape. Toch nog vaak geluisterd. "Prove your love" is ook leuk en "Don't rush me" ik kan mij herinneren dat de hoes er toen anders uitzag. In mijn geheugen had ze toen een zwarte jurk aan en heel haar hoog opgestoken. "Carry your heart" was een rustig liedje ook wel mooi, de overige nummers vond ik niet zo heel veel aan. Ze heeft een stem als een negerin, enorme uithalen, krachtige stem. Lijkt op Anastacia, zoiets.....de vergelijking is al gemaakt lees ik hierboven.

-3-

Dit is echt een te gek album! Natuurlijk Tell It To My Heart maar zeker ook alle andere songs zijn gewoon lekker om naar te luisteren en brengt je terug naar het eind van de jaren 80! Deze dancediva verdient eigenlijk meer aandacht in Nederland.
Als je van Anastacia houdt (net zoals ik) dan hou je automatisch van Taylor!
Mijn persoonlijke favoriet is Upon The Journey's End, een duet met Billy T Scott!

Titelnummer is een geweldige, energieke plaat, vergelijkbaar met Shannon's "Let The Music Play" en meer van dat soort moois.

Hi-NRG noemden ze dat destijds volgens mij

Ze ziet er lekker stout uit op de cover.

Acceptabele pop vond ik dit wel toendertijd.
Kan veel erger.


Nu je het zegt; Het zijn inderdaad dezelfde soort types.
Van Anastacia heb ik nog een leuke verzamelaar.

Kan best eens leuk zijn om je soms open te stellen voor wat commerciëlere muziek.

Wat heeft deze plaat eigenlijk een lage score.

Dat zal komen, omdat niet veel mensen de productie nog trekken. Ik vind Taylor als zangeres wel erg begaafd. Wat een power! Verder ken ik alleen de lead-single van deze plaat.

De meeste mensen zullen het eerste liedje van deze plaat kennen. Het vervolg van deze plaat is ook zeker de moeite.