Stereolab - Margerine Eclipse (2004)

Echt nieuwe invalshoeken hoor ik de laatste jaren niet meer bij Stereolab, maar ze zijn erg goed in wat ze doen en kunnen zo nog jaren mee. 4*

Ik verbaas me altijd een beetje over de gangbare aanname dat Stereolab zich na Dots en Loops zich niet meer heeft ontwikkeld. Vooral deze plaat is in mijn ogen een enorme vooruitgang.

De gelaagdheid en arrangementen zijn een streling voor het oor en ondanks de hogere moeilijkheidsfactor blijven de liedjes toch allemaal volledig overeind staan. Dit is echt een plaat die je met koptelefoon op moet luisteren.

De eerste vijf tracks behoren bij het beste wat Stereolab heeft gemaakt. Het tweede deel is wat minder (op Feel en Triple na, met in het intro de prachtige ode aan Mary Hansen - God hebbe haar ziel). Daarom net geen 5 sterren.

En zo is het! Bijna... Naast DM ook Stereolab in de herkansing deze week. Begonnen met deze weer te draaien (en nu weer). Na "Dots and Loops" toch hun beste werk voor mij (al is er ook in het begin zoveel prachtigs). Het begin van het album is inderdaad sterk, maar juist in het tweede deel staan 'The Man With 100 Cells' (potentieel Lab-Top 10 nummer) en 'Margerine Melodie' (dat stukje dat na vier-en-halve- minuut ongeveer begint bijvoorbeeld...), mijn favorieten.

Mary Hansen RIP, maar prachtig ondervangen door Leatitia's trombone, dat wel.

Het beste album van Stereolab

Opgehoogd naar het maximale. Al zo vaak gehoord, maar met Man With 100 Cells en Margerene Melodie (among others) twee van de sterkste Lab nummers aan boord. Opening is ook supersterk met het trio Vonal Declosion/Need to Be/Sudden Stars.
Enige dat past is de maximale waardering net als al stond bij Dots and Loops.

Grappig: zeven leden hebben in de loop der tijd hun stem gewijzigd bij dit album en zonder uitzondering omhoog.

Kunnen wij spreken van een echte groeiplaat?

Dat geldt niet voor mij. Vond 'm direct al zeer goed. Ik heb de 5* voor de 100 top albums gerserveerd, beetje arbitraire keuze, maar bij het draaien (toch wel met regelmaat) van deze viel me recent geen zwakke plek op en dan past een plekje in de Hall of Fame. En zoals gezegd staan er oeuvre toppers op. Groeiplaats dus niet echt, wie weet voor die anderen wel.

Bij mij viel het ook direct, maar had al een paar albums gehoord van Stereolab. Kan me voorstellen dat dit over het algemeen een plaat wordt die verhoogd wordt, gezien de muziek erg bescheiden/subtiel gebracht is in verhouding tot de mooie muzikaliteit. Een soort ingehouden episch'heid, om het makkelijker te omschrijven, is hier te vinden. Heel mooi.

Track 1 t/m 8 zou van mij 5* krijgen. Een mooie plek om hierna dit album te stoppen, dan was het de meest brilliante EP van 30 minuten geweest van deze band. Middenin track 9 gaat het verslappen, het wordt van dat moment een iets te dronken brei t/m nummer 10. Muzikaal is het nog heel ok, maar het voelt me te draaierig en m'n aandacht verslapt. Draaierige melodieën zijn door het hele album te vinden, alleen hou ik meer een gebalanceerd gevoel bij de rest van de tracks. Er is meer een rustpunt in het oog van de muzikale draaikolk te vinden.

Nummer 11 is weer een fijne. Alleen na een kleine zonnesteek opgelopen te hebben werkt het voor mij niet meer optimaal. De afsluiter biedt ook wat muzikale schaduw, maar weet eveneens niet de opgelopen duizeligheid te ontnemen. Na track 8 is voor mij een mooi stop punt.

Mee eens

Zojuist dit album op vinyl afgehaald bij plato. Ik had een tijd geleden T.R.N.B.W.A. als eerste aangeschaft. Een geweldig album. Na verder luisteren ook het geweldige Dots & Loops. Ik dacht dat ik op deze manier een aardige dwarsdoorsnede van de band in huis had. Het stuwende en minder gepolijste werk en daarna het meer perfectionistische geluid. Toch kon ik het niet laten verder te struinen en liep hierdoor tegen Margerine Eclipse aan. Ik ben het met een aantal eerdere kritieken eens. Het mooie zit verder verstopt en minder aan de oppervlakte dan bij eerdere albums. Een ingehouden episch'heid vind ik een sublieme omschrijving en de spijker op zijn kop. Ik geniet van alle fraaie verborgen instrumentaties. Een grootse sonische trip met de koptelefoon. Ik sluit niet uit dat ik mijn stem zal verhogen.....

Oh ja...die tempo versnelling met dreiging in Sudden stars...gewoon geweldig.