Minder Wynn-esque gitaargeweld, maar meer nadruk op etnische instrumtatie (fluiten, mondharp, didgeridoo, percussie) en klinkt dus stukken organischer dan eerstgenoemde.
De band heeft geen albumstitels, nog songtitels.
Maakt het allemaal wel verwarrend maar ach, what the hack.
Nummer 9 is een explosie van muzikale genialiteit.
Een dub basloopje, rockgitaar, etnische en latin percussie, mondharpsolo en synthlicks en dat alles begeleid door een disco-esque dancebeat (strakke drummer).