Plaid - Spokes (2003)

Jammer voor die-hard plaid fans misschien dat de stijl hier iets anders is benaderd, maar voor andere mensen is dit zeer goed. Ik vond Plaid altijd goed, maar met Spokes doen ze nog een stap in de goede richting. Het is wat serieuzer, minder 'blij' (zoals ik andere Plaid nummers soms wel kan bestempelen).

Het enige Plaid album dat me weet te boeien. Ik hoorde de nummers voor het eerst tijdens een live optreden van Plaid en was blij verrast. Zeker een stap in de goede richting.

Kent sterke momenten (Marry), maar kan mij niet ~60 minuten lang vermaken. De gratis mix-cd (Dial P) die verstuurd werd bij online orders maakte mijn aankoop goed, maar verder ben ik er niet echt kapot van.

3*

het was even inkomen maar een prima album.

De twee laatste nummers (Buns en Quick Emix) blijven geweldig! Wat een opbouw zit er in die nummers. Perfecte climax van een sterk album.

In vind de opener ook perfect aan het begin van dit album passen trouwens. De heren beginnen mooi rustig en nemen goed de tijd voor een opbouw.

Voor mij veruit de beste Plaid dit.
4* blijft staan.

Moet 'm waarschijnlijk nog wat vaker horen, maar vindt 'm niet erg spannend om eerlijk te zijn. Zitten wel prachtige hoogtepunten op, maar het is me nog wat te wisselvallig.

Mannen, ik verhoog naar 4,5*. Heb deze weer eens opgezet en de volwassen 'volle' sound die ze hier neerzetten weet me nog steeds prima te boeien.

Enige dipje is eigenlijk Get What You Gave waarbij ze met die 'hawaii-melodieën' nog even aan hun oude werk doen denken. Maar verder is elke track overladen met prachtige door elkaar geweven melodieën en zijn alle nummers tot in de puntjes uitgewerkt.

Voor mij nog steeds de beste Plaid dit!