Ana Egge - Road to My Love (2009)

"Het levert haar met ’Road to my love’ (haar zesde) een uitgebalanceerd, persoonlijk en simpelweg mooi album op. De intieme liedjes komen uit in de driehoek tussen Joni Mitchell, de jongste Heather Nova en Lucinda Williams."
Peter Hovestad, Noordhollands Dagblad

Mooi en sympathiek. Wel uit een genre waar al heel veel in is gemaakt en kost haar toch nog wat moeite echt boven uit te springen.
Lukt wel met drietal topkwaliteit-nummers: Morning, Bully Of New York en Farmer's Daughter.
Voor de rest nog iets te eenvormig, maar kan nog groeien in de toekomst.

Deze cd zat ook in de tas na een bezoekje aan de vinylloods. Onbekend voor mij, maar de gelezen commentaren gaven me genoeg vertrouwen dat dit een cd was die mij wel zou kunnen bekoren. En dat is het ook wel. Ana Egge, opgroeiend in een hippie gezelschap in Dakota, maar al snel vertrok ze naar New York. Dit is haar 6e plaat. Ze wordt wel vergeleken met Lucinda Williams, ook een folky Nina Simone genoemd nog wat andere referentie punten, waaronder Aimee Mann.
De plaat is redelijk melancholisch en ook persoonlijk. Verloren liefdes, Farmer's daughter er komt veel langs. Afgesloten wordt met de oude gospel traditional 'Swing Low, Sweet Chariot', dus toch positief. Je moet wel wat wennen aan de stem van Ana Egge, het lijkt of de noten niet al te vloeiend zijn, soms wat haperend, maar dat heeft ook juist weer bepaalde charme. Verder is het muzikaal een mooie mix van alles wat americana/roots zo leuk maakt, wat country, folk, jazzy elementen, wat gospel. Prima gastmuzikanten. Ana Egge wordt door mede muzikanten zeer gewaardeerd en regelmatig ook gevraagd om een bijdrage te leveren op hun platen.
Ik zag dat ze zo'n 10 jaar geleden nog een paar keer Nederland aandeed, maar de laatste jaren is niet zo veel meer bekend was over haar. Ze maakt nog steeds platen, op haar site las ik dat er over een paar dagen opnieuw een plaat uit komt.
Ze heeft natuurlijk veel concurrentie, juist bij de americana wemelt het van de goede vrouwelijke singer-songwriters en Ana Egge lijkt daar niet zo maar boven uit te steken. Daar leent haar manier van zingen zich ook niet voor, maar er zit bijzonder veel moois verscholen in deze muziek. Toch eens luisteren hoe de rest van haar muziek is. Hier op MM blijkt ze redelijk onbekend te zijn, gezien het aantal stemmen en commentaar.