Troubles - Wolf (2008)

Ondanks het feit dat ik Sigur Rós-liefhebber ben is het met postrock nooit echt wat geworden. O ja hoor, sommige dingen vind ik best leuk maar het zal nooit helemaal mijn ding worden.
Opmerkelijk dus dat ik me toch aan dit album ben gaan wagen. Misschien omdat er een kleine link naar Sigur Rós is vanwege de productie die in handen was van Jolyon Thomas, de zoon van Ken Thomas die lang met de IJslandse boys heeft samengewerkt.
Hoe dan ook wist het album me te boeien terwijl het volgens mij binnen het postrock-genre niet eens zo heel speciaal is (maar daar mogen de kenners nog wel eens op terugkomen). Er zitten wat fijne twists in sommige nummers (trompet) die ik normaal niet zo snel tegenkom binnen deze rock-vorm.
Het ontbreken van vocalen is geen groot gemis en de heren weten een prima sfeer neer te zetten.
Ik kan me zo voorstellen dat deze band ooit met iets heel groots zou kunnen komen. Het nummer My Yeshiva is alvast een voorproefje daarvan.
De tijd zal het leren.

Wat een vreselijke progrock. Saai, irriterend en compleet overbodig.