Brother Ali - The Truth Is Here (2009)

En hopelijk komt er ook snel een regulier album van de man, van deze EP verwacht ik erg veel (Brother Ali maakte eerder dit jaar al een sterke indruk op me met zijn gastbijdrage op The Take Over).

Dit soort nieuws maakt me blij... een nieuwe Brother Ali (ook al is het 'maar' een EP)? Yes!

Ik heb nu drie nummers belusiterd en van twee ben ik erg onder de indruk; met name Philistine David vind ik helemaal geweldig met de krachtige productie + teksten. Good Lord vind ik ook een erg fijne track met wederom sterke teksten en een fraaie productie (die tuba vind ik sterk). Begin Here vind ik wat minder, heb nog weinig met de productie en de raps van Brother Ali op dat nummer.

Palm The Joker en Talkin' My Shit stonden al op de Uncle Sam Goddamn-singles.

Palm The Joker is een heerlijk nummertje.

ik heb er al 4 beluisterd. Palm the joker is gewoon een toppertje. Good lord en talkin' my shit zijn ook goed.
Philistine David is niet helemaal mijn ding. ben benieuwd naar de rest van de EP! kijk er iig naar uit!

Aangezien dit vrijwel allemaal ''oude'' nummers zijn hoop ik toch wel binnekort op weer een albumpje van deze man;)

Kan niet wachten

Het is een sterke EP geworden van Brother Ali, die naast een sympathieke man dus ook een geweldige rapper is en dit keer op keer bewijst. Na één luisterbeurt weet ik zeker dat ik dit ga kopen . Staan louter sterke tracks op en de combinatie tussen krachtige tracks en ingetogen tracks wordt goed gevonden. Elk nummer vind ik minimaal het predikaat goed verdienen én dan staan er ook nog wat uitblinkers op. Zo vind ik Philistine David, Palm the Joker, The Believer (met Slug) en Begin Here (ja toch wel) helemaal geweldig. De komende tijd zal dit plaatje vaak in huize van den Aker te horen zijn .

Wie verzorgt de beats op deze EP?

Ant is de producer van deze EP, na twee luisterbeurten zet ik het op 4*; dit plaatje swingt . Rhymesayers is dit jaar weer lekker bezig .

Mwah, een plaat van Ali en Ant kan nooit slecht of zwak zijn, maar beide heren kunnen beter dan dit. Maar ik zie het ook niet als een volwaardige release, dus maak me geen zorgen om het album eind dit jaar. Hopelijk veranderd Ant zijn productiestijl ook niet voor Brother Ali (zoals bij Atmosphere), en zoals het er voor voorstaat zal dit ook niet (drastisch gaan gebeuren want het nummer Baby Don't Go is weer eens een ouderwetse Ant-beat. Ik geef het 3,5*.

Wederom lekker ep/lp tje van ALI

niet slecht hoor. het haalt lang niet t niveau van TUT maar voor een EP is dit niet slecht. Palm the joker is de uitschieter. lekker voorproefje op zijn album hopelijk;) 3,5

Nipte 3,5. Toch stuk minder dan The undiputed Truth. Beats vind ik niet echt super.

Brother Ali is een van de weinige rappers die de gave heeft om elk woord dat hij uitspreekt overtuigend en realistisch te laten klinken. En dan wordt hij ook nog eens immer bijgestaan door Ant, de eigenlijk altijd sterke producer van Atmosphere. Hoewel The Truth Is Here slechts negen nummers telt en daarom gezien kan worden als een opwarmertje voor Ali’s nieuwe reguliere plaat (gepland voor volgend jaar), is het een EP die we absoluut niet zomaar langs ons heen mogen laten gaan.

Waarom? Vrij simpel: allebei de in de intro genoemde ingrediënten zijn op elk nummer aanwezig. Ali rapt met de hem kenmerkende passie en Ant laat zien dat hij, hoewel het experimentele When Life Gives You Lemons, You Paint That Shit Gold misschien anders doet vermoeden, ook gewoon nog de krachtige en rijke beats kan maken waar hij om bekendstaat.

Ofschoon het buiten kijf staat dat deze twee factoren garant staan voor kwaliteit, dreigt er wel het risico van een gebrek aan originaliteit: er zijn immers al twee volwaardige Ali-albums gemaakt volgens deze beproefde combinatie; wat voegt een EP dan nog toe? Gek genoeg tamelijk veel. Binnen de grenzen van het bekende wordt er namelijk constant naar iets nieuws gezocht op The Truth Is Here. Zo laat Ali zich in Good Lord heerlijk openhartig uit over zijn religie en geeft hij een prachtige schets van wat religie voor hem betekent – zonder ijzersterke quotables, maar met heel veel gevoel een ritmisch gezongen refrein (met de alles samenvattende regel “the good Lord made me what I am”). Met een zorgeloos en puur pianoriedeltje legt Ant het perfecte muzikale fundament voor dit ontroerende en bovenal goudeerlijke eerbetoon aan religie.

De piano wordt totaal anders gebruikt op Philistine David, waar Ant de oude sound van Dr. Dre doet herleven door middel van een frivool pianotoontje, een extreem prominente baslaag en wat subtiele, kleine variaties op de achtergrond. Ali doet overigens niet wat er meestal gebeurt als er dergelijke dikke beats in het spel zijn: zijn raps focussen zich weliswaar wel op armoede, maar geven een zo oprecht en eerlijk mogelijk beeld van de situatie in plaats van een idealisatie of voorspelbare opscheppraat. “I don’t wanna die tonight, but I can’t live another day like this,” is een regel die de kern van de tekst perfect samenvat. Wederom is het gevoel dat in de stem van de agressief rappende Ali zit indrukwekkend, en het zorgt ervoor dat je hem als luisteraar bij elk woord dat hij zegt over zijn economisch gezien niet al te florissante jaren voor honderd procent gelooft.

Op deze manier kan elke track wel nader beschreven worden, omdat er inhoudelijk en muzikaal constant genoeg te beleven valt. Elk nummer heeft iets volledig eigens, zonder pretentieus of gekunsteld te worden; de autobiografische aanpak van Ali gekoppeld aan zijn immense charisma en kracht als rapper zorgt ervoor dat hij altijd een genot vormt om naar te luisteren, terwijl Ant aantoont een van de betere en meest consistente producers van tegenwoordig te zijn door allerlei nieuwe wegen in te slaan binnen het door hem al eerder afgebakende gebied. Religie, armoede, het leven zelf: het is allemaal al eerder besproken door Ali, maar toch klinkt het nergens zoals vroeger. Hetzelfde geldt voor wat Ant doet met de piano, gitaar, synthesizer of welk instrument dan ook: geen beat is repetitief, en toch voelt het vertrouwd aan. Het levert een verzameling lekkere tracks op. Dat is dan ook meteen het nadeel van The Truth Is Here: het totaal is niets meer dan de som der delen, en bovendien zijn er sowieso niet bijster veel delen. De EP telt slechts negen tracks, die samen geen strak geheel vormen – de tracklist voelt zelfs lichtelijk willekeurig aan. Conclusie: de EP is een allicht wat te korte en niet bijzonder doordachte verzameling nieuw materiaal. Maar boven alles is het een verzameling bijzonder sterk nieuw materiaal.

Hiphopleeft

Hier kan ik me goed in vinden.

Ali is zich aan het ontwikkelen tot mijn favo MC

Moet het nog een paar keer beluisteren, maar dit is het eerste dat ik van Brother Ali hoor en vind het best goed. Good Lord is alvast blijven plakken: heerlijk nummer !

Dan kun je beter met Champion EP, Shadows on the Sun of de classic The Undisputed Truth beginnen, is namelijk duidelijk zijn beste werk.

Tot nu toe de minste van Brother Ali. Shadows on the Sun is voor mij nog steeds de graadmeter en sindsdien vind ik het alleen maar minder geworden. Kan bijna ook niet anders.......
Zeker in samenwerking met Ant moet het beter kunnen. Producties van Ant zijn te mager. Terwijl hij veel beter kan dan dit (bijv. op When Life Give You....).
Weer een topbijdrage van Slug trouwens.
Favo's voor mij zijn: Philistine David en Little Rodney.

Zeer, zeer matig EPtje als je het mij vraagt. Op Palm the Joker en Begin Here na vind ik niet een beat geslaagd. Ze klinken erg saai en vrij melodieus, vind ik. Brother Ali zelf is ook niet altijd even goed op deze EP. Hij weet mij absoluut niet enorm te overtuigen. Zijn stemgeluid heeft wel iets bijzonders, maar toch ontbreek er iets...ik denk dat ik persoonlijk blijf haken op zijn flow (niet al te best).

Prima moment om de video van Good Lord toe te voegen.

Zeer lelijke beat. Vocalen zijn daar wel oke.

Matige beat dat een beetje word gered door de bass.

Raar. Ik lees zo hier en daar de reacties bij wat hip-hop-albums en het lijkt wel dat elke beat die ik goed vind, half wordt afgebroken.
De beats die ik dan weer zwak vind, blijken de kenners dan goed te vinden. Ik vind Good Lord in ieder geval heel leuk; die bas draagt samen met die piano bij tot een erg leuke beat zelfs.

Dat maakt niet uit dan heb je gewoon een nadere smaak, niets mis mee. De mindere beats (voor mij minder) moeten ook liefhebbers hebben.

Ik vind Good Lord ook een heerlijke beat bevatten, het is wel een wat simpeler geluid dat het voortbrengt maar bij mij doet dat het juist wel goed. Een deuntje wat lekker in je hoofd blijft zitten.

Erg sterke EP van Brother Ali. Ik hoop dat hij dit jaar weer een album gaat uitbrengen.

Zalig ep"tje, net tegengekomen en direct gekocht. Zit nog een leuke dvd met een live-optreden bij ook.

Die DVD