Atrium Carceri - Cellblock (2003)

Dynamische plaat met vele lagen. Superbassen, diepgelegen strings, ruimtelijke sounds die zo zijn gepositioneerd dat het de schijf perspectief geeft. Mooie stereo details. Net zoals alle platen van Simon Heath die ik tot nu toe gehoord heb een bijzonder goede productie. Lekker rustige donkere sfeer met een isolerend tintje. Behind bars so to speak.

Moet ik zeggen dat je bij deze platen echt een goede installatie nodig hebt, geen prul van de mediamarkt natuurlijk.

Teleurstellende 'nieuwe' act van de Cold Meat stal. Het lijkt nog het meest op een vroege demo van de artiest. Veel losse nummers, zonder veel onderlinge samenhang. Weinig lijn.

De opzet, sfeerbeelden van cellen, kerkers en ziekenzalen van asylums, bevat zeer veel potentie, maar AC maakt het nauwelijks waar. Typisch een geval van te vroeg en te snel uitgebracht zonder het eerst goed te laten rijpen.

CD opnieuw aangeschaft, zo'n 4 jaar na mijn eerste 'teleurstellende' confrontatie met Atrium Carceri.

Mening inmiddels grondig herzien - dit is een 'gaaf' album, en met die 'losse nummers zonder onderlinge aanhang' valt het ook wel mee.

...en componist Simon Heath maakt de onderhuids sluimerende beloftes meer dan waar...