Flametal - The Elder (2005)

Dit album, zoals de tracklist het hier laat zien, is uitstekend. Voornamelijk instrumentaal, met uitzondering van de titelsong, Red Cobblestone en P'alla Al Infierno Vas. En dat is maar goed ook, want hoe goed Benjamin Woods ook is op zijn akoestische gitaar, als zanger is het driemaal niks. Echt jammer, want Red Cobblestone is zo ook geen moer aan.

Als akoestische gitarist is hij echter onverslaanbaar. Van begin tot eind is dit een fantastische hybride-plaat tussen metal en, jawel, flamenco. Origineel en buitengewoon goed uitgevoerd. Alleen jammer dat "metal" is de ogen van Woods met geschreeuw gepaard gaat.

Zijn zang is ronduit slecht en klinkt goedkoop. De muzikanten daarentegen zijn fantastisch en blinken overal uit qua muzikaliteit en qua vaardigheid, en dan met name op het magistrale Journey into Fear, waar alle instrumenten een solo krijgen.

Ik begon dit bericht met "zoals de tracklist het hier laat zien". Dat deed ik niet voor niets. Ik heb namelijk deze plaat origineel gekocht en tegen alle verwachtingen in kreeg ik een rare Japanse versie met vier extra nummers (joepie dacht ik dus). Maar wat bleek nou, het was niet een heruitgave maar een heropname. Alles was opnieuw opgenomen, en er waren meer vocalen toegevoegd. Het stuk Bruja Tortura is een geniaal stuk muziek, maar met die goedkope/lelijke vocalen erbij was het alleen maar een reden om te kotsen.

Dan moet ik het maar doen met de mp3 versie van wat je hier ziet. Zo is het nog te slikken.