George Duke - Master of the Game (1979)

Deze heerlijke plaat maar eens besteld. Met een van de meest geweldige track-titel ooit, de 9e natuurlijk...die ben ik nooit meer vergeten. Ook de track zelf is een hoogtepunt op deze plaat.
Met een piepjonge Sheila E trouwens die nog wat meeroffelt op de plaat.

Inderdaad, een prima album van George. Wel mee disco-funk georienteerd, alhoewel zo'n nummer als Part 1: The Alien Challenges the Stick Part 2: The Alien Succumbs to the Macho Inter-Galactic Funkativity of the Funkblasters toch wel heel uitzonderlijk zijn. Maar het album klinkt erg goed, en met (veel) vlagen heerlijk swingend zelfs. Overigens is hier op dit album dus ook genoeg sprake van afwisseling in de nummers; het is dus echt niet allemaal disco-achtig wat de klok slaat.

Zo, deze plaat komt lekker binnen. Een bonte, gezellige en aanstekelijke mix van funk, fusion, r&b en disco. George gaat lekker te keer op de toetsen, maar jemig wat een dikke baslijnen van Byron Miller.
Ook de drumpartijen van Ricky Lawson zijn lekker direct en stevig.

Maar toch gaat er veel lof van mij uit naar Sheila E. die echt de sterren van de hemel drumt.

De vocalen zijn trouwens ook goed verzorgd, al klinkt het soms wel een beetje richting EW&F.

Het supermaffe en superfunky The Alien Challenge etc. is supergaaf. Het lijkt wel of Bootsy Collins wat meezingt, maar dat is dan waarschijnlijk Napoleon Brock.