Iniquity - Serenadium (1996)

Serenadium is een album dat ondanks z’n leeftijd nog steeds ongelooflijk fris klinkt en bovendien nog niks aan bruutheid heeft ingeboet. Dit is eenenveertig minuten technische death metal van de bovenste plank. En eenenveertig minuten genieten. Het album verveelt nergens, en wordt nergens voorspelbaar. Net als je denkt dat je weet wat er gaat komen, tovert Iniquity weer een volgende riff uit de hoed. Wat ook helpt, is de diepe grunt van zanger Petrowsky, die qua intensiteit erg goed past bij de rest van het gebodene.
Als dit album al zwakke punten heeft, moet het wel zijn dat ik soms meer het gevoel heb naar een verzameling fragmenten te luisteren in plaats van een album met acht nummers. Maar dat is een detail.

De afgelopen weken heb ik Serenadium bijna dagelijks gehoord. Eenmaal daags is voor mij toch de maximum dosis gebleken, ook omdat ik niet de hele dag in de stemming ben voor dit soort technische death metal. Vandaar dat ik het voor nu bij vier sterren laat, maar daar kan later eventueel een halve ster bijkomen.

Werd behoorlijk bij de kraag gegrepen door dit album, terwijl techdeath meestal langs me heen gaat. De oldschool productie bevalt me dan ook enorm en de ingewikkeld gestructureerde songs blijven boeien.

De drumkit staat wel zo moeilijk op of ingesteld dan wel ingemixt (de snare staat compleet los van de rest) dat ik hier maar moeilijk één geheel van kan maken. Mooie cello loopjes en ultra lage baspartij in de tweede song maakt het wel bijzonder, maar vind het wel een moeilijk genre.

Ik had de bandnaam wel is ergens horen gevallen, maar ik heb ze eigenlijk nooit echt een kans gegeven. Ben ik even blij dat deze plaat nu langskomt in het Metal album van de week. Wat een heerlijke technische death metal is dit. Zonder te verzanden in overdreven technische stukken. Het is allemaal prima in dienst van het nummer. Daarnaast is de grunt heerlijk en past prima bij de muziek. Geweldige plaat is dit.