Pilori - Until the Day Dawn (2009)

In de neo-folk hoek is al aardig wat verschenen de laatste jaren en elk gezelschap voegt er zijn eigen snufje aan toe. Pilori mixt folky akoestische gitaren met een heel licht doomy, wave-sausje en moet het vooral van sfeer hebben (wat vaker het geval is bij dit soort muziek).
Het is allemaal erg fraai; ik ben immers dol op viool, het duitstalige nummer Nachtzug nach Berlin heeft ook wel wat en af en toe frans gezongen nummers doen het ook al snel goed. Toch verslapte mijn aandacht af en toe net iets te veel. Ik mis soms een beetje diepgang, avontuur of spannende twists.
Het is allemaal net iets te braaf ook al is dat vaak wel een gevaar bij dit soort albums.
Pilori heeft het geluk dat ik wel gek op dit soort dingen ben en in dat geval verdwijnt een heel klein deel van mijn kritische gehoor en blijft er een aangenaam gemiddeld album over waar ik plezier aan heb beleefd en waar de tijd moet gaan uitwijzen of dat plezier nog vele vervolgen krijgt of dat het bij slechts enkele draaibeurten blijft.... mijn gevoel zegt dat meerdere draaibeurten dit album goed zullen doen waardoor het kans heeft om net boven het gemiddelde uit te gaan stijgen (het doet me een beetje aan de band Human Drama denken).

Wordt vervolgd!


Of niet