Het intro van het eerste ruim 10 minuten durende nummer duurt al vrij lang eer er zang aan te pas komt. Een gewaagde manier van openen zullen we maar zeggen. Toch kom ik niet echt op gang door dit [iBude[/i].
Riverrun is er eentje van kabbel, kabbel zonder dat het ergens spannend gaat worden en dan begin ik het angstige voorgevoel te krijgen dat de samples die ik van het album hoorde mij een beetje hebben bedrogen. Ik meende sprankelende gitaarliedjes te horen. Dat sprankelende is er wel maar het komt zo suf over en ook de zang van de heer Allender maakt het nu ook niet bepaald spicy.
The Healing of a Lunatic Boy kabbelt rustig voort en daarmee werd dit album de nek omgedraaid wat mij betreft. Daar konden de vier resterende nummers niet veel meer aan redden helaas.
Gevolg was dat dit album geen verdere kans meer kreeg en ik het afzette. Beetje zonde van de tijd om het dan verder af te gaan luisteren en er een laag cijfer tegenaan te gooien.
Niet mijn ding, tenzij ik slaapproblemen heb.