Gui Boratto - Take My Breath Away (2009)

Er circuleert reeds een versie, maar deze is langs de Kilohertz kapper geweest. Ik ben benieuwd hoe Gui B. het dit keer uitpakt, minimaler of juist wat voller. Ik hoop op het 2e..

Ik denk, na wat geluisterd te hebben, het tweede.

Zondagavond a.s. in de Ekko met een live-set van anderhalf uur lijkt me een mooi moment om kennis te maken met dit album

Ben waarschijnlijk daar ook aanwezig. Rare avond voor elektronische muziek, maar ben erg benieuwd

Wel extreem lelijke cover.

Ik laat het afweten in de Ekko. Boratto op I Love Techno 2007 was legendarisch en op 10 days off in 2008 was het al een stuk minder. Die lijn is op dit album voortgezet. Nog steeds een prima, verantwoord album; zuigende hihats, consistente melodieën en slepend scheurende baslijnen. Holden deed het met zijn remix van The Sky Was Pink, Bodzin en Extrawelt herhaalde het kunstje en nu doet Gui het.
Chromophobia was in heel zijn concept een perfect en harmonieus pallet met een unieke klankkleur, zoiets als dat was eigenlijk al onmogelijk nog een keer te bereiken.

wat een extreem mooie cover

Ik vind zo'n nummer als No Turning Back eigenlijk wel heel erg kitscherig.

Ook ik vind dit album minder dan Chromophobia, maar dat neemt niet weg dat het enorm leuk was in de Ekko. Heerlijk uitbundig sfeertje, veel handen in de lucht en volop vrolijkheid. Had heuse zomerfestival flashbacks, zo'n zondagavondfeestje/after ('hé, stonden wij vanochtend om 7 uur niet samen vooraan bij Lauhaus in de Stubnitz?') doet een mens goed!

En Nuno Dos Santos die Gui in- en uitleidde groeit met z'n vrolijke poppy techno (of dubstep, cocktail-met-een-parapluutje-house of Holden-achtige spaceplaten - waar ie maar zin in heeft) langzaam uit tot de beste dj van Nederland.

Kan het er alleen maar mee eens zijn. Heerlijk gezellig, los, ongedwongen sfeertje. Vooral toen die flarden van Beautiful Life kwamen gingen werkelijk alle handjes in de lucht. Verder was Boratto ook vrij relax, glimlach op z'n gezicht en een vuurtje van iemand op de voorste rij.

Zonde dat ik het eerste kwartier gemist heb, doordat er ineens vanaf Rotterdam Centraal geen treinen meer waren. Eerste deel Dos Santos gemist, tweede deel maar drie kwartier meegepakt vanwege weer de trein. Erg leuk avondje zo op de zondag.

Ik vind Nuno Nederland's beste dj

Vond Ekko ook een erg leuke tent. Wil er graag nog eens terugkomen

Kitcherig, commercieel; het is niet eens onwaar. Maar Gui Boratto heeft inmiddels wel zoveel dikke releases op zijn naam, dat hij mijn sterren heeft.

Ook dit album is als een rijkelijk belegde pizza. Met een flinterdunne bodem.

Dat was het eerste nummer waar bij ik dacht; hee die is leuk zeg

Ik vind 'm wel leuk. Misschien wat minder dan Chromophobia, maar toch leuk. Ik vind het moeilijk om er verder wat over te zeggen, het is gewoon Gui Boratto. Niet zoveel meer, en zeker niets minder. Goed luisterbaar, genietbaar en op de achtergrond ook leuk.

Beetje een tegenvaller. Het is niet slecht, maar na Chromophobia had ik toch wel wat meer verwacht. Gui gaat hier net wat te opzichtig de border community kliek achterna.
Staan een paar leuke nummers op maar af en toe wordt het wat saai en is er niet genoeg variatie. Ook is de hoes spuuglelijk.

Deze staat nu zeker op het lijstje, ondanks de wat sombere reacties. Alleen Chromophobia gehoord, maar wat was me dat een plaat zeg!

Nu op luisterpaal.

Klink wel aardig, maar mist wat variatie.

Tsja, tis geen Chromophobia, maar ik vind het toch wel weer een fijn album...

Eens luisteren op de luisterpaal

Heb nu nummer 1 tm 4 geluisterd en vind dit eigenlijk allemaal lekkerder klinken dan Chromophobia...

Sterker nog, ben nu bij nummer 6 en niets is mij tot nu toe tegengevallen. Heerlijke nummers allemaal!

Man man man, wat is No Turning Back een héérlijke plaat zeg! Is de rest een beetje van hetzelfde niveau? Zo ja, dan kan dit nog wel is de zomer plaat voor mij gaan worden!

Azzurra

Vind deze plaat echt heel sterk, veel beter dan Chromophobia. Ik snap ook niet dat de meningen hier juist andersom zijn. Vreemd.

Dat vind ik nu ook De Daniël, deze plaat is zoveel sterker dan Chromophobia. Gelukkig heb ik deze sinds kort in mijn bezit, had hem niet willen missen!

hmm, vind het allemaal wat overrated. Klinkt mij allemaal erg 'computerig' in de oren, en dat is geen pluspunt.

Maar goed ga em vanavond checken in de Melkweg, dus ben benieuwd.

Kan er uuuuuren naar luisteren. No Turning Back blijft natuurlijk het hoogtepunt van de cd. Take my breath away, Azurra, Besides zijn mijn favorietjes. Van al zijn albums vind ik deze het meest geslaagd eigenlijk. Cover vind ik persoonlijk ook heel goed.

Azzurra