Jesus Jansen - Weltschmerz (2008)

De naam alleen al is er een die staat, het heeft een on-nederlands goede sfeer en ja ik weet dat klinkt als een dooddoener. Maar dit album zit retegoed in elkaar, meeslepende nummers, prima arrangementen, goede flexibele zang en voldoende afwisseling.

Bijv. Such a Experience met de mooie muzikale omlijning, een fijn baslijntje en goed gezongen.
Of Somehow...Sofar...waarin bepaalde stijlen zoals die van David Sylvian aan de oppervlakte komen...maar dan toch anders. De band speelt goed en doet ook denken aan de muziek van Jeff Buckley.
It's so Quiet in Here is dan weer rustig en heeft een sfeervolle...verdorie daar is dat woord weer...hi-hat roffle.
Met sfeer kun je bijv. denken aan Stranger than Anything of Wheels, het sleept je mee, of doet je achterover leunend laten genieten van de klanken. Alsof je in een boek zit, waar je niet kunt laten de bladzijdes om te slaan, omdat je maar door wilt lezen en je zo in het verhaal zit.

Voldoende te genieten op deze Weltschmerz. Af en toe afgewisseld door wat vlakkere nummers, maar dan nog is het genieten.
Binnenkort in mei te bewonderen in Cambrinus in Horst, waar deze muzikale Jesus zijn nieuwe cd zal presenteren. Ik weet i.i.g dat ik erbij zal zijn.
We want more.......