Venetian Snares - Horse and Goat (2004)

Eén van de nieuwste werken van Venetian Snares. Het klinkt ook net weer iets moderner. In het titelnummer horen we een meisje 'horse and goat' zeggen waarbij telkens precies gelijk haast valse achtergrond akkoorden zich opvolgen. Vervolgens wordt dit op allerlei distorted wijzen teruggebracht in het nummer. De beats en geluiden zijn afwisselend en er is een goede pauze ingelast waar we met een andere muzikale instelling uitkomen. Een vrij aardig nummer.

''Prophylactic Eyehead'' heeft in het begin een gelijkenis met het vorige nummer doordat er aan het begin door een vrouw 'let's play' wordt geroepen. Deze vocalen komen echter niet terug en het nummer gaat een andere kant uit. Er ontvouwt zich een ritmische opbouw van laser en glitch geluiden. Na anderhalve minuut heeft dit een mooi ritme te pakken en houdt dat heel lekker aan. Sterke track.

Nummer 3 zou je kunnen zien als een soort pauze track, omdat er geen beats in voorkomen. De naam is van een bekend persoon dat gelijksoortige muziek maakt als de Venetian Snares. Door het hele nummer zijn piepende horrorgeluiden aanwezig waardoorheen andere geluiden vluchtig opkomen. Een onrustigmakend schouwspel dat niet zoveel zegt.

''Lithium Twatting'' is gebouwd op pruttelgeluiden van verschillende toonhoogten en klankkleur. Het basisritme wat een minuut duurt wordt stilgelegd waarna een mooie opkomst van beats te horen is. Na deze pauze weet het nummer niet meer een echte lijn te vinden, maar is het een beetje los geëxperimenteer.

Het meest complete nummer van de hele CD heet ''Weinerpeg Mannertoeba''. Mooie paradijselijke akkoorden op de achtergrond ondersteunen snelle beats, glitches en zoemende geluiden. Er worden een aantal verschillende sferen bereikt, heel vol nummer en daar hou ik van.

Het laatste nummer, ''Hepatitis Sundae'' is het langst en lijkt op het eerste oog nergens heen te gaan. Toch heeft het in meer of mindere mate wel een bepaalde geest. Namelijk om op een continue wijze chaotisch te zijn. Er wordt veel gebruik gemaakt van een gelijkmatige spreiding van het geluid. Zowel over de verschillende boxen als over de frequentie. Daar komt bij dat de dosering constant is. Bliepjes en verschillende pruttelgeluiden komen langs, met op de achtergrond wat korte klanken. Aan het eind is het een beetje uitgeraasd en is het afgelopen, zodat veel mensen met het gevoel van deze emoticon achterblijven: Vrij terecht, want hiervan moet je echt pure liefhebber zijn, om er wat in te zien. Er zijn geen direct interessante ontwikkelingen in en dat vind ik jammer.

Afgerond naar boven krijgt deze CD met interessant en oninteressant werk 3 en een halve ster.

Weer wat nieuw werk van Venetian Snares, dat me eigenlijk best bevalt, afgezien van een kleine glitch hier en daar. De man mag wel eens denken aan een nieuw coverdesign, begin dat poppetje nu wel wat beu te worden.

"Horse And Goat", opener en titletrack is wat mij betreft ook de boeiendste. Sterke voice sample, veel geklooi en ritmisch een knappe track. Ik hou wel van dit soort gestoei. Lekker druk, elke seconde anders dan de vorige, op het eerste zich geen touw aan vast te knopen, maar na enkele keren luisteren vloeit alles toch zeer goed. "Prophylactic Eyehead" is wat harder, stevigere samples, veel geratel en gepruttel, en een best goeie track, maar mist toch datgene wat "Horse And Goat" bij elkaar hield, een goeie voice sample. Van "Richard Devine A+ Student" weet ik niet goed wat denken. Ofwel bedoelt VS dat RD een goeie student van hem is, wat eigenlijk nergens op zou slaan, ofwel bedoelt VS dat hij een goeie student van RD is, maar ook dat lijkt me stierlijk overdreven. Soundscapes, maar echt niet zoals Devine ze weet te bouwen. Mist iets boeiend, iets dat het nummer draagt. Mist vooral sfeer.

"Lithium Twatting" is vergelijkbaar met "Prophylactic Eyehead", maar klinkt wat luchtiger. Veel gebleep, gezoem en geswhoosh dus. Leuk trackje. "Weinerpeg Mennertoeba" klinkt het meest als een typisch volwaardig nummer, maar vooral de waves weten mij hier niet te overtuigen. Omspringen met melodieën is iets wat VS wat mij betreft niet beheerst. Ook hier maakt het het geheel weer veels te plat en cheesy. "Hepatitis Sundae" is een goeie afsluiter. Piept en ratelt als geen ander, en dat acht minuten lang. Weet zo goed een surreeële sfeer op te bouwen.

Al bij al een zeer degelijke EP, al zijn "Richard Devine..." en "Weinerpeg..." geen al te goeie tracks. Dikke 3.5*

De echte hoes van Horse and Goat is nogal seksueel getint, vandaar dat (in de winkel)) de hoes verhult wordt in een zwart cellofaan. En dat zie je ook op dit plaatje hierboven. De echte hoes is misschien minder geschikt voor de site, maar staat hier: (let op, seksueel getint!)
http://www.pileup.com/babyart/...