The Black Keys - Rubber Factory (2004)

Girl is on My Mind staat op de nieuwe Plato verzamelaar. Heel aangename muziek. Ik kende deze band niet. Ik zie dat ze al drie cds hebben. Moet ik maar eens achteraan gaan...

Uit cd's die aandacht verdienen. En inderdaad dit is een cd die zeker wat aandacht verdient. Zeker in een tijdperk dat "bonothecat" even geen nieuwe Engelse bandjes kan verdragen. Dit is lekker ruw en bluesy.... het zal zeker niet de topscore halen maar 3,5* als opening is zeker verdient.

Gewoon eens lekker hard opzetten deze plaat. Wedden dat je in no-time luchtgitaar staat te spelen? De ruwe klanken van de gitaar zijn bij momenten gewoon onweerstaanbaar.

Ook zeer de moeite waard voor mensen die van bands als The White Stripes houden.. favo nummer: Grown So Ugly

Wat mij betreft op z'n minst 4* waard.

Girl is on my mind is trouwens ook te horen in een Sony Ericsson reclame, mocht je het bekend voorkomen.

Klopt inderdaad.. was ik positief verrast over

Rauw en ongepolijst !!
Uitschieters kent het album in 10 A.M. Automatic, All Hands Against His Own, Girl is on My Mind, Grown So Ugly en Stack Shot Billy.
Deze cd is naar mijn inzien samen met Thickfreakness de beste van deze mannen uit Ohio, kortom 4*.

Het lied komt ook voor in de film 'Cashback'...daar kan het ook bekend van voorkomen

Heerlijke bluesplaat van dit duo. Hier klinkt alles nog lekker ongepolijst, dus als het DangerMouse geluid van de laatste plaat je niet aanstaat kun je dit zeker eens proberen.

Hmm oke, ik kom er dus nu pas achter, tijdens het beluisteren van Safe as Milk, dat Grown So Ugly een Captain Beefheart-cover is .

"Grown So Ugly" is niet geschreven door Captain Beefheart maar door Robert Pete Williams. Maar beide covers klinken goed, zoals deze hele plaat van The Black Keys. Enige minpuntje dat ik bij deze band wel ervaar is dat op een gegeven moment alles wat te eentonig gaat klinken. Maar dit is in mijn ogen wel hun beste plaats, minimaal 3 1/2 ster derhalve.

The Desperate Man zou zo van Odelay afkomstig kunnen zijn.

Volgens mij de beste plaat van de Keys, met een paar geniale covers.
De nadruk ligt op de rauwe bluesrock, maar tracks als 'The Lengths' zorgen voor een leuke afwisseling.

Blijft een fantastisch album, dit. Die gitaar aan het eind van 10 AM Automatic: alsof er een straaljager over je hoofd scheurt!

Gister in huis gehaald en ik vind hem nu al helemaal top! Ik ken the Black Keys pas sinds vorig jaar en ben ze nu aan het ontdekken. De laatse twee vond ik ook al helemaal geweldig, met name Brothers. Ik denk dat deze wel op gelijke hoogte komt.

En dan heb ik nog drie albums te gaan! Jippie!

Wat een afschuwelijk lekker album! Toch is het opvallend dat The Black Keys hun doorbraak hadden met Attack & Release, of eigenlijk pas met Brothers. Dit is namelijk een puik plaat!

Vooral bij Girl Is On My Mind en Grown So Ugly is het genieten geblazen maar geniet ik erg van Keep Me.

Daadwerkelijk opgenomen in een verlate lege voormalige Rubber Factory, wat voor een nog ongepolijster geluid zorgde, dan al gehoord van the Black Keys. Een album vol met heerlijke bluesrock, waar nu ook soms vleugjes soul en country te horen zijn. 10 AM Automatic met de gierende gitaar van Dan Auerbach spat je boxen uit, net als op All Hands Against His Own: een nummer ook met een mooie rustig / hard tegenstelling.

The Desperate Man, de titel zegt het al, is een werkelijk prachtig bluesnummer. Girl Is On My Mind speelden ze met z'n 2-en ook nog bij het concert van afgelopen maandag in Amsterdam: een fraai nummer! Stack Shot Billy hoor je gewoon gebeuren: sterk rauw nummer is dat.
En zo staat dit album vol met echte pure rauwe eerlijke (blues-)rock met dat voor deze plaat unieke productiegeluid wat dat allemaal nog eens benadrukt. Wat een album!

Ook op dit derde album van The Black Keys, weinig nieuws onder de zon. Lekkere blues rock, waarbij ik het knap vind dat ze met zo weining instrumenten toch een variatie aan nummers weten neer te zetten. Het is natuurlijk allemaal niet vernieuwend, maar dat is een broodje kaas ook niet en dat is ook wel net zo lekker op zijn tijd.

Inderdaad, veel variatie in de nummers met de garagebluesrock als basis. Maar als het gaspedaal even losgelaten wordt, zoals in 'The Lenghts' of in de met een countrytwist overgoten 'Act Nice And Gentle', dan wordt het toch het mooist.

Deze blijft wel erg lekker hoor, rauwe gitaren, goede zang, lekkere afwisseling. Ook goede speelduur, kan deze altijd in een keer doorkomen.
10 am automatic, the desperate man, grown so ugly zijn voor mij de betere nummers maar er staat niks slechts op.

Act nice and gentle is een track die ik wat minder vind maar ook niet enorm storend.