Enslavement of Beauty - Traces O' Red (1999)
mijn stem
1 stem
Noorwegen
Metal
Label: Head Not Found
-
In Thro' the Cave of Impressions (1:29)
-
The Fall and Rise of Vitality (4:30)
-
Be Thou My Lethe and Bleeding Quietus (4:30)
-
Dreams (4:25)
-
Something Unique (4:14)
-
The Poem of Dark Subconscious Desire (5:05)
-
Eerily Seductive (4:32)
-
My Irreverent Pilgrimage (4:14)
-
And Still I Wither (5:13)
-
I Dedicate My Beauty to the Stars (11:12)
-
The Masquerade of Rhapsody * (3:36)
-
Colleen * (1:55)
toon 2 bonustracks
totale tijdsduur:
49:24
(54:55)
0
geplaatst: 16 oktober 2013, 17:49 uur
Dit is zó'n goede cd, dat het mij verbaast dat niemand anders hier iets over geschreven heeft!
Enslavemenf of Beauty is symfonische black metal uit Noorwegen, doordrenkt met klassieke muziek en een flinke portie bombast. Met teksten geïnspireerd door onder anderen Shakespeare. Iedere rechtgeaarde liefhebber van epische, bombastische (black) metal zou hier op zijn minst een keer naar geluisterd moeten hebben.
Waarom dan wel? Omdat het zo verdraaid lekker uit de speakers komt. Klassiek ontmoet Noorse black metal, zoiets. Denk aan een combinatie van Windir, Dimmu Borgir en Therion. Ik kan er net zo goed Beethoven aan toevoegen. De goede oude Ludwig kijkt in de klassieke passages over de schouder mee. In 'And Still I Whiter' komt zelfs wat folk om de hoek kijken. Het is mid-tempo metal op een stevige laag toetsen, waar zanger Ole Alexander Myrholt zijn ijzige keelklanken overheen krijst. Wat mij betreft is hij een van de beste zangers in het genre.
Prijsnummer is het epische slotstuk 'I Dedicate my Beauty To The Stars'. Onder Spaans aandoende gitaarklanken gromt Myrholt zijn vocalen, zowaar verstaanbaar. Het is een ballade met prachtig gitaarwerk van Tony Eugene Tunheim. Na zo'n vier minuten eindigt het nummer, om na een stil intermezzo te ontbranden in een soort symfonie die Beethoven geschreven had kunnen hebben, had hij in onze tijd geleefd.
Een zalige cd die niet snel zal vervelen! Kritiek kan zijn dat het allemaal net iets te 'catchy' of poppy klinkt, maar ik maal er niet om.
Enslavemenf of Beauty is symfonische black metal uit Noorwegen, doordrenkt met klassieke muziek en een flinke portie bombast. Met teksten geïnspireerd door onder anderen Shakespeare. Iedere rechtgeaarde liefhebber van epische, bombastische (black) metal zou hier op zijn minst een keer naar geluisterd moeten hebben.
Waarom dan wel? Omdat het zo verdraaid lekker uit de speakers komt. Klassiek ontmoet Noorse black metal, zoiets. Denk aan een combinatie van Windir, Dimmu Borgir en Therion. Ik kan er net zo goed Beethoven aan toevoegen. De goede oude Ludwig kijkt in de klassieke passages over de schouder mee. In 'And Still I Whiter' komt zelfs wat folk om de hoek kijken. Het is mid-tempo metal op een stevige laag toetsen, waar zanger Ole Alexander Myrholt zijn ijzige keelklanken overheen krijst. Wat mij betreft is hij een van de beste zangers in het genre.
Prijsnummer is het epische slotstuk 'I Dedicate my Beauty To The Stars'. Onder Spaans aandoende gitaarklanken gromt Myrholt zijn vocalen, zowaar verstaanbaar. Het is een ballade met prachtig gitaarwerk van Tony Eugene Tunheim. Na zo'n vier minuten eindigt het nummer, om na een stil intermezzo te ontbranden in een soort symfonie die Beethoven geschreven had kunnen hebben, had hij in onze tijd geleefd.
Een zalige cd die niet snel zal vervelen! Kritiek kan zijn dat het allemaal net iets te 'catchy' of poppy klinkt, maar ik maal er niet om.
* denotes required fields.
* denotes required fields.