Tony O'Connor - Uluru (1991)

Tony O'Connor is een Australische muzikant die zijn heil heeft gevonden in het maken van zeer prettig in het gehoor liggende New Age-muziek, gecombineerd met de nodige Australische invloeden, zoals het regelmatig opduiken van de didgeridoo, een blaasinstrument die door de plaatselijke Aboriginals al duizenden jaren bespeeld wordt.
Net zoals de Schotse doedelzak, is de didgeridoo een instrument die ik op zich helemaal niet verkeerd vind om aan te horen, echter gaat het na een tijdje wel lichtelijk irriteren, vooral als het instrument de overhand krijgt. Gelukkig houdt Tony daar rekening mee, en wisselt hij het af met mooie muziek, waar ook voldoende ruimte is voor de gitaar en de piano, al dan niet gecombineerd met de nodige synthesizerklanken. Het geheel zorgt voor een evenwichtige luistertrip, waarin ik af en toe wat Yanni, Gandalf en een zeer ingetogen Vangelis in terug hoor, getuige bijvoorbeeld de opener Freedom met zijn zeer aanstekelijke melodielijn en het mooie rustige Valley of Winds.
De albumtitel slaat overigens op Ayers Rock, een reusachtige en typerende rotsformatie die ongeveer in het midden van Australië ligt en die door de Aboriginals wordt gezien als een belangrijke religieuze plaats. Tevens is het een wereldberoemde toeristische trekpleister.
Voor wie op zoek is naar typisch Australische, maar tevens toegankelijke en rustige muziek, is Tony O'Connor zeker de moeite waard, en is dit album (één van zijn bestsellers) een prima start om mee kennis te maken.
Een 3,5.