The Present - World I See (2008)

Het begon als redelijk vervelend, werd langzaam toch wel aangenaam en gisternacht kwam dan toch de ingeving; heerlijke 'meevoer plaat'. Is dan ook wel te verwachten dat het bij zo'n plaat even duurt, maar toch. Voor hetzelfde geld is het na een paar luister beurten nog 3x niks.

Maar gisternacht dus. Met een paar vrienden, buiten in de bossen, kampvuur/bbq bolwerk, alcohol en een lekker jointje. Prima omstandigheden dus Net terug van een wandeling, kwam ik deze plaat opeens tegen op een ipod. Heb 'm maar opgezet en het was het was puur genieten. Het openingsnummer is alleen al schitterend. Zo meeslepend gewoon. Mooie titel ook - Heavens on Ice. Het begint erg episch/hemels en slaat zomaar om (pats door het ijs!) in een donker en beangstigend gevoel alsof je je in ijskoud water bevindt. Ik zeg zomaar wat hoor

Wat is het voor iets? Ik ben daar niet echt de aangewezen persoon voor. Maar ik wil wel een gooi in het diepe doen Drum, gitaar en piano vormen meestal de basis. Synths en vocalen maken er psychedelisch en zweverig geheel van. Erg organisch ook - prima plaat voor in de natuur. Verder speelt de man achter het project - onder meer producer van Sung Tongs en Person Pitch - erg met tegengestelde emoties; vreugde en verdriet, angst en blijdschap en alles wat daar tussen zit. Dat levert een vervreemdend gevoel op. Verder erg weinig structuur en vooral erg veel geëxperimenteer

Verder moet je het zelf gewoon luisteren. Ik zou namelijk niet weten waarom dit beter is dan andere avant-garde / experimentele muziek. Daarvoor ken ik gewoon te weinig. Maar puur opzichzelfstaand een hele mooie plaat.