Braille & Symbolyc One - CloudNineteen (2009)

Braille over dit project:

YouTube - "CloudNineteen" initiative

Ik weet het niet; mijn liefde voor de muziek van Braille neemt wat af. Zelfs zijn manier van slissen vind ik minder dan voorheen; desondanks blijft het een rapper waar ik graag naar mag luisteren en wat hij op de producties van S1 doet is nog niet eens zo verkeerd. Toch is het niet de meest gelukkige combinatie die ik me had kunnen bedenken; ik hoor Braille liever op een duistere productie en S1 zijn producties gaan veel meer naar de soul toe. Heart of God is een van de weinige nummers waar de combinatie wel geslaagd is; simpelweg omdat dit wel een wat donkere productie is. Daarnaast staan er gelukkig wat meer nummers op die mij een goed gevoel geven.

Maar toch Braille heeft wat van zijn kracht verloren, het is allemaal minder boeiend dan dat het geweest is. Het blijft een goede rapper, maar dit album is nog maar een krappe voldoende waard.

Ik weet het niet maar ben nu bij nr. 5 en klinkt echt super....

Je bent wat kritischer als vorig jaar lijkt wel

Wanneer je een album recenseert, hoop je aanvankelijk altijd te maken te hebben met een absoluut pareltje, het liefst eentje dat tot nu toe onbekend is gebleven. Soms wordt het bij de eerste paar tonen al duidelijk dat het niet het geval is. Soms wordt het na een paar nummers zelfs al duidelijk dat het erger is en dat het desbetreffende album een absolute draak is. Jammer, maar de recensie kost in dat geval niet zoveel tijd, en, eerlijk is eerlijk, bij vlagen is het ook wel lekker je frustratie lekker te botvieren op een album. Wat pas echt moeilijk is, is een album beschrijven waarvan je warm noch koud wordt, waarvan de teksten na tig keer luisteren nog steeds geen betekenis voor je hebben maar nergens echt slecht worden, en waarvan de muziek nergens tot de verbeelding spreekt en toch niet onorigineel of ondermaats is te noemen.

Zo’n album is CloudNineteen, het samenwerkingsverband tussen Braille en Symbolyc One. Braille, die sinds zijn zeventiende albums uitbrengt en inmiddels al een flink oeuvre heeft opgebouwd, heeft nog nooit eerder een geheel album met één producer gemaakt, en het is eigenlijk ook een klein raadsel te noemen waarom hij dat nu wel heeft gedaan. Niet dat Symbolyc Ones beats slecht zijn, maar zoals gezegd, ze roepen geen gevoel op. De drums zijn verzorgd, her en der zelfs krachtig, en de hoofdmelodie bestaat op het ene moment weer uit nostalgisch pianogepingel en het andere uit donkere bassen. Het klinkt allemaal aardig, kakt nergens echt in, maar gaat er al met al het ene oor in en het andere weer uit.

Hetzelfde geldt voor de raps. Oerdegelijkheid is troef bij Braille, die wel zijn best doet, maar bij wie het aan het echte talent ontbreekt. Evenals het instrumentale gedeelte, klinken de raps kundig, en de aangesneden onderwerpen, uiteenlopend van Brailles vaste onderwerp religie tot standaard opscheppraat, klinken leuk in de oren zonder echt speciaal te worden. Het ligt lekker op de maag en wordt nergens goedkoop, maar achteraf heb je het gevoel voornamelijk lucht naar binnen te hebben gekregen. In dat opzicht is het wat sneu dat we hier met een album van doen hebben dat gratis wordt weggegeven aan adolescenten. Dit alles om de makers’ passie voor hiphop te delen met de jeugd om ermee te communiceren – zonder advertenties of andere marketingtrucjes, gewoon door het product te geven. Je gaat er haast van denken dat Braille en Symbolyc One in plaats van het bedenken van dit plan nog even in de studio hadden moeten duiken om de plaat iets meer gezicht te geven.

Het is niet zo dat alle ongeschreven regels worden gevolgd op CloudNineteen, dan zou het album al gauw zakken naar een lagere categorie hiphop, die een stuk minder leuk is om te luisteren, maar een stuk gemakkelijker is te recenseren. Het is gewoon zo dat het eindresultaat weinig oproept, op welk niveau dan ook. Het is net eigen genoeg om niet onorigineel te zijn, net levendig genoeg om niet saai te zijn, maar ook als geheel net te gezichtsloos om bij te blijven. Het is een verzameling hap-slik-weg-nummers, niets meer dan dat. En dat is dan weer te weinig om het goede doel te bereiken.

Hiphopleeft

was wellicht ietwat te positief na nog een paar x luisteren

Ik heb deze na aanschaf weer is een paar keer geluisterd maar dit is wel een parel hoor... Had me er lelijk in vergist

Zowel braille als S1 vallen me een beetje tegen op deze samenwerking, nog maar een paar keer goed luisteren!