Korova - A Kiss in the Charnel Fields (1995)

Dit album heeft te maken met een vreselijk belabberde productie, zelfs als ik het volume helemaal open zet blijft het vlak en op de achtergrond rommelen. De individuele instrumenten komen niet goed uit, want de productie maakt er maar een onduidelijk brij van. Dat is jammer, want her en der kan je horen dat er flink wat werk is verzet en de verborgen gitaarpartijen zijn soms wel goed te vertoeven, maar dan moet je wel goed opletten. Af en toe is het misschien maar beter zo, want er zijn tal van orkestrale momenten waar ik al snel de kriebels van krijg. De zang, tsja...er zijn twee zangers, maar die zijn beide niet om aan te horen, of het nu de melancholieke gothic is of de "evil" donald duck.